λάσπη (η)

SOPA, PIPA, ...ΜΑΠΑ

2012-01-21T14:05:00.000-08:00

Η Αμερική και ολόκληρος ο κόσμος συζητούν για τις επιπτώσεις των νομοσχεδίων SOPA & PIPA στο διαδίκτυο. Εμείς στη λάσπη (την), παλιές καραβάνες του Ίντερνετ, πριν από πολλά χρόνια είχαμε βρει τη δική μας ακροστοιχίδα για ζητήματα της καθημερινής ζωής που σήμερα - με τη γενικευόμενη ανασφάλεια - είναι πιο επίκαιρα από ποτέ...

ΜΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΣΤΕΩΣ (Μ.Α.Π.Α.)

Σε μέρες χαλεπές κι επικίνδυνες, όταν η εγκληματικότητα έχει πάρει πια πελώριες διαστάσεις, όταν η πολιτεία αδυνατεί να προστατεύσει τον πολίτη, τότε είναι ώρα για την ανάληψη πρωτοβουλιών.

Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο κινείται και η περίφημη Μ.Α.Π.Α. (Μονιστική Αμυντική Πρωτοβουλία Άστεως). Πρόκειται για μια άκρως αποτελεσματική μέθοδο αντιμετώπισης των απανταχού κακοποιών, φορείς της οποίας μπορεί να είναι οι ίδιοι οι ένοικοι των χιλιάδων διαμερισμάτων των μεγάλων πόλεων. Η μέθοδος αυτή, σημειωθήτω, ότι εφαρμόστηκε με απόλυτη επιτυχία στη χώρα των Σφακίων, της Άνδρου, στη γη του Πυρός, της Επαγγελίας, στη Ντίσνευλαντ, καθώς και στη χώρα της Αλίκης.

Ως πυρήνας και κέντρο των επιχειρήσεων της Μ. Α. Π. Α. ς, λαμβάνεται η εκάστοτε πολυκατοικία ανεξαρτήτου χρώματος, ορόφων, ηλικίας, ή προσανατολισμού.

Ας δούμε όμως αναλυτικότερα πώς ακριβώς λειτουργεί η Μ. Α. Π. Α. :

Ο νέος διαχειριστής της πολυκατοικίας ενώ αναλαμβάνει τα καθήκοντά του.

Η πολυκατοικία μετατρέπεται σε στρατιωτική μονάδα εκ των ενόντων. Σ'αυτό, μπορούν να συνδράμουν άπειρά τινα αντικείμενα, καθώς και η φαντασία. Έτσι, χρέη διοικητού αναλαμβάνει ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, ο οποίος κατά την ενιαύσια θητεία του επωμίζεται αρκετές επιπρόσθετες ευθύνες, όπως θα δούμε, χαίρει όμως κι αρκετών απαλλαγών: π.χ. απαλάσσεται από την πληρωμή των κοινοχρήστων, μπορεί να καταργεί το ωράριο κοινής ησυχίας,όποτε του καπνίσει, κ.ά.

Για τη μετατροπή λοιπόν μιας πολυκατοικίας σε μονάδα απαιτούνται:

αλλαγή της κλειδαριάς της εξωτερικής πόρτας, ώστε να ανοίγει μόνο από τα θυροτηλέφωνα !
αγορά σεβαστής ποσότητας κουβάδων, φτυαριών,σκουπών,λιπάσματος,καθώς και απορρυπαντικών σε πλαστική συσκευασία,για την αντιμετώπιση του εχθρού.
μετατροπή μιας αποθήκης (καλύτερα ευρισκομένης στο υπόγειο) σε οπλοστάσιο της πολυκατοικίας - τάγματος, όπου θα στιβάξουμε τα προαναφερθέντα προϊόντα.
λεπτομερής καταγραφή των διαμενόντων σε κάθε διαμέρισμα, ώστε να είναι απολύτως σαφές ανά πάσα στιγμή το έμψυχο δυναμικό της πολυκατοικίας.
ως εκ τούτου, κάθε ένοικος υποχρεούται να ενημερώνει τον διαχειριστή - διοικητή της πολυκατοικίας, για την πέραν των τριών ημερών απουσία αυτού ή της οικογενείας του, αλλιώς κηρύσσεται ΑΑ.

ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Με αυτήν, δεν υπονοείται βεβαίως η συμμετοχή του Πάπα (εκτός και αφήσει το Βατικανό και εγκατασταθεί στην πολυκατοικίας σας), αλλά η ισότιμη συμμετοχή στη Μ.Α.Π.Α. όλων των άνω των 6 ετών ενοίκων. Κανονικώς εξαιρούνται μόνο τα άτομα με ειδικές ανάγκες και οι διατελέσαντες Πρόεδροι Δημοκρατίας, του κ. Σαρτζετάκη εξαιρουμένου, καθώς και οι Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και πάσης Ελλάδας.

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ - ΕΜΒΛΗΜΑ

Το έμβλημα μιας τυπικής πολυκατοικίας

Μετά την γενική συνέλευση της πολυκατοικίας, ο διαχειριστής χρίεται αυτομάτως πρώτος διοικητής αυτής, με ενισχυμένα καθήκοντα, τα οποία καθορίζονται επακριβώς από το καταστατικό, που εφεξής αποτελεί Νόμο της πολυκατοικίας!Ακολουθεί ο όρκος πίστης σε αυτόν και η υπόσχεση όλων των εγγεγραμμένων ενοίκων όπως σεβαστούν τον Νόμο, ο οποίος μπορεί και να προσφωνείται «Τωρά». Τέλος άμα τη εκλογή του ο διοικητής οφείλει να επιλέξει το έμβλημα της πολυκατοικίας - μονάδας, που θα τοποθετηθεί πάνω απ'την είσοδο της πολυκατοικίας, ώστε να αποτελεί το σημείο ενότητας των ενοίκων, αλλά και να τους εμψυχώνει.

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ-ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ

Στις 7 π. μ ανεβάζει τη σημαία - έμβλημα και ειδοποιεί μέσω του θυρωρείου τους εκάστοτε υπεύθυνους καθαριότητας .
Επιβλέπει των αγγαρειών και σημειώνει στο μπλοκ τις τυχόν παρατηρήσεις του.
Στις 2:30, αναρτά στον πίνακα ανακοινώσεων τα ονόματα των εξωτερικών σκοπών, των ισόγειων ανελκυστηριοφυλάκων, καθώς και των οροφοφυλάκων. Η διάρκεια κάθε βάρδιας ορίζεται απτο εκάστοτε καταστατικό.
Στις 11 μ. μ παραδίδει στα πρώτα νούμερα τα συνθηματικά, τα οποία παραμένουν άκρως απόρρητα μέχρι την επομένη ενδεκάτη το βράδυ. Σημειωθήτω, ότι από αυτή την ώρα, όποιος επιθυμεί να εξέλθει της πολυκατοικίας οφείλει να πληροφορηθεί τα συνθηματικά από τους σκοπούς, ώστε να δυνηθεί να επιστρέψει εντός αυτής, άλλως θα πρέπει να τα μάθει καταχρηστικώς και κατ'οικονομίαν, τηλεφωνικώς από κάποιον οικείο σ'αυτόν. Επιστρέφοντας όμως κι αφού ο σκοπός (ο οποίος δε φέρει καμία ευθύνη) διαπιστώσει την παρατυπία, οφείλει να τον στείλει στον τάκο!!(Σημ. αναφερόμενο)
Πραγματοποιεί όποτε του καπνίσει, αναφορά πολυκατοικίας. , εφόδους, συναγερμούς, ασκήσεις ετοιμότητας, γόπειν κά.
Διαχειρίζεται τα οικονομικά της πολυκατοικίας κατά το δοκούν.
Χορηγεί άδειες στους ενοίκους.
Επιβάλλει ποινές βάσει του καταστατικού.
Δέχεται χρηματισμό εκτός καταστατικού.
Οφείλει κατά την ενιαύσια θητεία του να πάρει μόνο δύο δεκαπενθήμερες άδειες, αφού προηγουμένως αφήσει αντικαταστάτη του.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ-ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ

Καθόλη τη διάρκεια της θητείας του απαλλάσεται της πληρωμής των κοινοχρήστων.
Παραβιάζει όποτε θέλει το ωράριο κοινής ησυχίας.
Μόνο αυτός μπορεί να έχει αλιγάτορα στο διαμέρισμά του, τον οποίο όμως οφείλει να απομακρύνει μετά το τέλος της θητείας του, εκτός και τον παραδώσει στον επόμενο διοικητή,πράγμα που δεν συνιστάται.
Μπορεί να επιβάλλει βάσει του Νόμου διάφορες αλλαγές είτε στον εσωτερικό χώρο της π. , είτε στο πολεμικό υλικό, καθώς επίσης και στην εξωτερική εμφάνιση των έως 35 χρόνων καλλίγραμμων γυναικών (φύσει ή θέσει). Απαγορεύεται ωστόσο ρητά η οποιαδήποτε αναθεώρηση του Νόμου καθ'εαυτού.

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΕΝΟΙΚΩΝ

Περίπολος στον κήπο, τον ακάλυπτο και το γκαράζ

Οφείλουν να πειθαρχούν στις υποδείξεις του διαχειριστού και να συμμορφώνονται με τις διατάξεις του Νόμου. Πρέπει να γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν τα ...όπλα της πολυκατοικίας, γι'αυτό και είναι υποχρεωμένοι να συμμετέχουν στις κατά καιρούς ασκήσεις ακριβείας.
Πρέπει να κρατούν μυστικά τα συνθηματικά, ώστε να μη μπορεί κανείς να εισέλθει της πολυκατοικίας, παρά μόνο οι πολύ οικείοι (εξαιρείται ο κ. Σαρτζετάκης) και μόνο έως τις 11 μ. μ (Από τις 11 μ. μ απαιτείται η ταυτόχρονη παρουσία στην είσοδο του σχετικού ενοίκου,αρκεί να μην είναι ο προαναφερθείς τέως πρόεδρος Δημοκρατίας).

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΝΟΙΚΩΝ

Έχουν το δικαίωμα ν'ανατρέπουν τον διοικητή, όταν αυτός φέρεται φασιστικά ή μαρξιστικά ή όταν δεν αναγνωρίζει τα βύσματα. Απαιτείται όμως το 99% των εγγεγραμμένων.
Μπορούν να εξαγοράζουν (έως τρεις φορές το χρόνο) τα νούμερα της σκοπιάς με επιβάρυνση των κοινοχρήστων, αλλά και το αντίστροφο!
Έχουν δικαίωμα φιλοξενίας κατοικίδιων ζώων, τα οποία όμως τίθενται στην υπηρεσία της Μ.Α.Π.Α.ς

ΚΥΝΟΧΡΗΣΤΑ

Κανένα πρόβλημα για τους τετράποδους φίλους μας.

Πρόκειται για τους χώρους εκείνους, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την εξάσκηση ή την ψυχαγωγία των σκύλων. Τέτοιοι μπορεί να είναι οι ακάλυπτοι, η ταράτσα, ακόμη και το πλυσταριό. Εξυπακούεται ότι σε αυτούς, δεν επιτρέπεται η είσοδος σε γάτες, ούτε ασφαλώς στον αλιγάτορα του διαχειριστού. Επιτρέπεται, αντιθέτως, σε καναρίνια (μαζί με το κλουβί )καθώς και στον κ. Σαρτζετάκη (χωρίς τους μπράβους καλώς ήλθατε)!

ΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
Σε αυτήν συναριθμούνται τα αυτοκίνητα, τα κινητά τηλέφωνα, καθώς και τα φορητά ραδιοκασετόφωνα, που επίσης τίθενται στην υπηρεσία της Μ.Α.Π.Α.ς

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

	Σε αυτές μπορούν να συμμετάσχουν γειτονικές πολυκατοικίες, μεταξύ των οποίων δημιουργούνται σχέσεις αλληλεγγύης. Αυτές μπορεί να καλύπτουν ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, ή ακόμα και ευρύτερες περιοχές.
Επίσης μπορούν και να ανακηρυχτούν αδελφές πολυκατοικίες δύο της Ελλάδας και του εξωτερικού, προϋποτιθεμένων των εκατέρωθεν επισκέψεων των ενοίκων των δύο πολυκατοικιών.

Αυτός λοιπόν είναι ο τρόπος, που βρήκαν οι κάτοικοι των σύγχρονων πόλεων να αμυνθούν απέναντι στην ολοένα αυξανόμενη βία, στο κατώφλι του 2000. Ζήτω η Μ.Α.Π.Α. !!!

Formula 1 στην Ελλάδα!

2011-12-13T04:23:00.000-08:00

Ήδη από την εποχή Σημίτη είχαμε προβλέψει ότι η υπόθεση "Φόρμουλα 1" έχει μέλλον στην Ελλάδα. Μπορεί να μην επαληθευτήκαμε ως προς το χρόνο εφαρμογής (2005), μια και θόλωσαν τα νερά κάποιοι επαρχιώτες που ζήτησαν το ξεροκόμματό τους, όμως η συζήτηση φαίνεται ότι αρχίζει ξανά να αποκτά αντικείμενο και οι προτάσεις μας ξαναγίνονται επίκαιρες!

ΦΟΡΜΟΥΛΑ 1 ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΗΜΙΤΗ Από το 2005 η Ελλάδα θα έχει το δικό της Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1. Αρχιτέκτονας αυτής της νέας εθνικής επιτυχίας είναι ο Υπουργός κ. Βαρελής, ο οποίος την χαρακτηρίζει "δικαίωση της γενιάς του Νίκι Λάουντα" στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στον συνεργάτη μας κ. Λουκά Νίκο.

Ο κ. ΒΑΡΕΛΗΣ

Λ-Ν: Κύριε Βαρελή δεν ήξερα ότι είστε αρχιτέκτονας.

Β: Χημικός μηχανικός είμαι, το αρχιτέκτονας είναι μεταφορικό.

Λ-Ν: Γι'αυτό είστε άλλωστε και Υπουργός Μεταφορών (γέλια). (Σημείωση αρχισυντακτών: Μόνος του γέλασε. Οι αρχισυντάκτες δεν υιοθετούν την θυμηδία του.)

Β: [...]

Λ-Ν: Εσάς σας αρέσει η Φόρμουλα 1;

Β: Οχι, προτιμώ τη σκοποβολή όπως βλέπετε. Στρατεύθηκα όμως κι εγώ στο πλευρό της κυβέρνησης Σημίτη...

Λ-Ν: Στρατευθήκατε; Ανυπότακτος ήσασταν; (Σημείωση αρχισυντακτών: Βρε τι'ν' τούτος;!)

Β: Είδηση πάτε να βγάλετε κύριε Λουκά;

Λ-Ν: Νίκος παρακαλώ. Οχι απλά χιούμορ κάνω αλλά εσείς τσιμπήσατε. Τέλος πάντων, τι θα πρωτοδιοργανώσει η Ελλάδα κύριε Υπουργέ; Γιουροβίζιον (θα τους συντρίψει γαρ ο Ρακιντζής), Ολυμπιάδα, Παραολυμπιάδα, το Ευρωπαϊκό του 2008, κι από πάνω Φόρμουλα 1 κάθε χρόνο;

Β: Ας μην είμαστε αρνητικοί. Κάποτε γκρινιάζαμε γιατί δεν μας έδιναν τίποτα να διοργανώσουμε. Γκραν Πρι δεν είχαμε εμείς και είχαν χώρες όπως η Ουγγαρία, που εκεί επί κομμουνισμού με Μάρλμπορο και μπλουτζήν έβγαζες γκόμ...

Λ-Ν: (ψιθυριστά) Μη συνεχίζετε διότι έχετε και δημοτικές εκλογές φέτος, πώς θα σας στηρίξουν στο δεύτερο γύρο;

Β: (ξεροβήχει) Ε... Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το Γκραν Πρι θα γίνεται κάθε χρόνο και συνεπώς κάποια στιγμή θα τα "βγάλει" τα λεφτά του.

Λ-Ν: Ενώ η Ολυμπιάδα...

Β: Νίκο, παρεκτρέπεσαι!

Λ-Ν: Λουκάς παρακαλώ.

Β: Μα προηγουμένως μου είπες "Νίκος"!

Λ-Ν: Νίκος είναι το επώνυμο και Λουκάς το μικρό. Ουφ... Πάμε παρακάτω. Για πείτε μας, πού θα γίνει το Γκραν Πρι; Εχουμε τον χώρο;

Β: Εδώ είναι και το πιο ενδιαφέρον. Εχουμε όχι έναν, αλλά τέσσερις χώρους που είναι απολύτως κατάλληλοι και ισάξιοι. Ο καθένας με τις ιδιαιτερότητές του. Η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου τους έχει προεγκρίνει όλους, μόνο η επιλογή απομένει. Και επειδή ως έλληνες και ιδιαίτερα ως ΠΑΣΟΚ πιστεύουμε στον Κυρίαρχο Λαό, θα αφήσουμε Εκείνον να ψηφίσει τον χώρο που προτιμά. Η ψήφος θα γίνει με σύστημα televoting σε αριθμό "090".

Λ-Ν: Α, έτσι θα τα "βγάλει" τα λεφτά του...! Πολύ δημοκρατικό το βρίσκω κι εγώ αυτό το "090". Και... ποιοι είναι οι τέσσερις υποψήφιοι χώροι;

Αντί άλλης απάντησης ο Υπουργός έδωσε στον συντάκτη μας το ακόλουθο διαφημιστικό έντυπο.

ΔΙΑΛΕΞΤΕ

ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΚΡΑΝ-ΠΡΙ

ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΩΡΑ ! ! !

ΛΙΜΑΝΑΚΙΑ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ	ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ	ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ	ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ιδανική τοποθεσία μακριά από κατοικημένες περιοχές αλλά κοντά στην trendy Βουλιαγμένη και στις γραφικές παραλίες του Λαιμού και της Βάρκιζας. Αποδεδειγμένα έχει αποδείξει την επάρκειά της για αγώνες ταχύτητας (γνωστούς και καταξιωμένους στο τοπικό κοινό). Η κυκλική διαδρομή συμπληρώνεται με το φολκλόρ πέρασμα (τσολιάδες, κοψίδια και γαλακτομπούρεκο) από τα Βλάχικα της Βάρης.	Αλλος ένας δρόμος με τη δική του ξεχωριστή ιστορία στους αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητας όχι μόνο αυτοκινήτων αλλά και δικύκλων, την χρυσή εποχή 1978-1982. Υποστηρίζεται θαυμάσια για τις ανάγκες αφετηρίας και pit-stop από τις εγκαταστάσεις του Ιπποδρόμου, ενώ σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται το Ωνάσειο για την απαραίτητη συνδρομή σε τυχόν έκτακτα περιστατικά.	Αφού θα τους έχουν δει εκατομμύρια επισκέπτες και δισεκατομμύρια τηλεθεατές το 2004, οι πεζόδρομοι και οι διαδρομές του τραμ θα έχουν εκπληρώσει την βασική τους αποστολή (το θεαθήναι). Με την μετατροπή τους σε πίστα γκραν πρι, θα μπορούν μια φορά το χρόνο να αφήνουν πραγματικό όφελος στην πόλη. Η πίστα θα έχει την καλύτερη θέα στον κόσμο, με φόντο την Ακρόπολη, το Ηρώδειο, τη Βουλή κ.λπ. και θα είναι μια ζωντανή διαφήμιση της Αθήνας.	Το Πασαλιμάνι, το Τουρκολίμανο, του Προφήτη Ηλία τα σοκάκια: μπροστά τους το Μονακό θα ωχριά. Και ο Πειραιάς θα έχει την μοναδική ευκαιρία να ξαναμπεί υπερήφανος στον παγκόσμιο χάρτη, μια ευκαιρία που την χρειάζεται ιδιαίτερα σήμερα που "Τα Παιδιά του Πειραιά" είναι ντεμοντέ και οι φιλότιμες προσπάθειες του Ολυμπιακού στο Champions League παραμένουν άκαρπες.
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΣΤΟ 090-2005-01	ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΣΤΟ 090-2005-02	ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΣΤΟ 090-2005-03	ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΣΤΟ 090-2005-04

Ο Πειραιάς το 2020 (γραμμένο το 1995)

2011-12-06T06:21:00.000-08:00

Στην πρώτη έντυπη "λάσπη", εν έτει 1995, γράψαμε για το πώς θα μπορούσε να γίνει ο Πειραιάς 25 χρόνια αργότερα. Παρά τη σημερινή απαισιοδοξία, υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι το σενάριο δεν θα επαληθευθεί στην ολότητά του...

Gangland Piraeus Συμμοριτοπόλεμος 2020 μ.Χ.

Free Market: Τα μέλη της "Ελεύθερης Αγοράς" είναι πιστά σε βασικές αρχές του φιλελευθερισμού, όπως το θεώρημα της "αοράτου χειρός" ("οι αγορές λειτουργούν καλύτερα χωρίς κρατική παρέμβαση") και η μεγιστοποίηση του ατομικού οφέλους. Μετά από την αυθόρμητη εξέγερση του 2004 εναντίον των φοροφυγάδων καταστηματαρχών της αγοράς (οι οποίοι απασχολούνται πλέον σε κολλεκτιβιστική τουριστική επιχείρηση στη Φολέγανδρο), οι "Φρη Μάρκετ" άλλαξαν ριζικά τον χαρακτήρα του εμπορίου της περιοχής, αντικαθιστώντας τα παρωχημένα σαλέπια, καφέδες και υφάσματα με άλλα εμπορεύματα, περισσότερο προσαρμοσμένα στους σύγχρονους καιρούς, όπως ηλεκτρονικές κατασκευές, εξαρτήματα virtual reality και - φυσικά - όπλα συμβατικής και μη τεχνολογίας (προμηθεύοντας τις υπόλοιπες συμμορίες με τα απαραίτητα "υλικά"). Αποτελούν την οικονομική ολιγαρχία (ελίτ) του Πειραιά, και η θέση τους ισχυροποιήθηκε μετά την "μερική αποκρατικοποίηση" των εδαφών του Δήμου Πειραιά (το 2016), οπότε και απαλλάχθηκαν από την υποχρέωση να πληρώνουν ΦΠΑ.

Βαβουλιώτες: Θιασώτες της επιστροφής στα ωραία χρόνια του ρεμπέτικου, του λουλά και του (απαγορευμένου πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση) μουστακιού. Κυκλοφορούν με πανίσχυρα νέας τεχνολογίας ghetto blaster (ραδιοκασετόφωνα) που παίζουν στη διαπασών ρεμπέτικα τραγούδια (με προτίμηση στα "χασικλίδικα"), αλλά δεν χαρακτηρίζονται από άλλου είδους βίαιη συμπεριφορά. Ως αρχηγός τους φέρεται ο (τρεις φορές καταδικασμένος για ηχορύπανση και μονίμως καταζητούμενος από την Europol) Μπάμπης Μητσοβολέας.

Μαύρα Σκυλιά: Ονομάζονται έτσι από την οδό Σκυλίτση, κατά μήκος της οποίας δρουν, και από το χρώμα που έχουν πάρει τα ρούχα και τα πρόσωπά τους από την καθημερινή πολύωρη έκθεση στο καυσαέριο. Κύρια ασχολία τους είναι να προκαλούν μποτιλιάρισμα και να εισβάλλουν στα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα, αφαιρώντας διάφορα εξαρτήματα αναλόγως της εκάστοτε μόδας, π.χ. τις ζώνες ασφαλείας (απαραίτητες στο "πολεμικό" λουκ, με φυσεκλίκια) ή τα καθρεφτάκια (για τις γυναίκες τους). Αντέδρασαν πεισματικά στην σχεδιαζόμενη εκτροπή της γραμμής του μετρό και την διαπλάτυνση της Σκυλίτση, διότι (1) θα ήταν πιο εκτεθειμένοι στις πανίσχυρες συμμορίες των Καμινίων, και (2) θα γινόταν δυσκολότερο να προκαλέσουν μποτιλιάρισμα σε έναν δρόμο με διπλάσιο πλάτος.

Kanaliens: Ιδιοκτήτες του στόλου των ταχύπλοων σκαφών, βρίσκονται σε συνεχή διαμάχη με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, το οποίο δεν τους αναγνωρίζει τα δικαιώματα ναυσιπλοϊας στην θαλάσσια περιοχή του καναλιού της Ακτής Δηλαβέρη. Αφ'ότου κατέλαβαν το κανάλι την νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής του 2013 (με το σχέδιο "Θεμιστοκλής"), κατάφεραν στον χρόνο ρεκόρ των 6 μηνών να διανοίξουν νέα διώρυγα προς τα ανατολικά, έτσι ώστε να μετατρέψουν τον χώρο του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας σε νησί.

Amigos: Πήραν το όνομά τους από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (καμιά συμμορία που σέβεται τον εαυτό της δεν θα έβαζε την λέξη "ειρήνη" στο όνομά της), του οποίου έχουν αναλάβει την διαχείριση. Έχουν επιβάλει την κατάργηση των αγώνων μπάσκετ (ο Ολυμπιακός αναγκάζεται να χρησιμοποιεί πάλι το Παπαστράτειο) και διοργανώνουν κάθε μήνα τουρνουά πολεμικών τεχνών. Μετά την αποκοπή (λόγω κατασκευής της διώρυγας) του χώρου του Σταδίου από το Νέο Φάληρο, οι Amigos έχουν αναλάβει την μεταφορά των αθλητών και θεατών με φουσκωτά από το αεροδρόμιο του Φλοίσβου.

Young Turks: Πρόκειται για μετανάστες από την Θράκη, που ελέγχουν το Μικρολίμανο (το οποίο - "προκλητικά", κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο - αποκαλούν "Τουρκολίμανο") και ασχολούνται με το κυνήγι των γλάρων (ελλείψει αλιείας). Εκκρεμεί κοινή προσφυγή των υπολοίπων 20 συμμοριών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με το αίτημα να αλλάξουν οι "Νεότουρκοι" το όνομά τους σε Young Muslims. Έχουν εκδηλωθεί τάσεις αυτονόμησης από μικρή ομάδα που αυτοαποκαλείται Young Pomaks, και αναμένονται με ενδιαφέρον οι εξελίξεις στο εσωτερικό της συμμορίας.

Castelinos: Ζουν σε ημιάγρια κατάσταση στις σπηλιές της Καστέλλας και στη νήσο Σταλίδα. Οι ιδιάζουσες αντιλήψεις τους περί καθαριότητας έχουν ουσιαστικά καταστήσει αδύνατη (εξαιρετικά ανθυγιεινή) την διέλευση πεζών ή εποχουμένων από τους δρόμους της περιοχής.

Πασαπόρτ και Ομάδα Ζ: Ελέγχουν τις δύο περιοχές του παλιού λιμανιού της Ζέας, γνωστές παλιότερα με τα ονόματα Πασαλιμάνι (απ'όπου και το Πασά+Πορτ) και Μαρίνα Ζέας (αρχικό "Ζ"). Επιδίδονται σε αλληλοτορπιλισμούς αλλά και σε ανταγωνισμό για την προσέλκυση των ιδιοκτητών σκαφών αναψυχής.

Rocky Boys: Οι πάλαι ποτέ κυρίαρχοι της Πειραϊκής κινδυνεύουν να πεταχτούν στη θάλασσα, αποκλεισμένοι στο νότιο άκρο της χερσονήσου από τις γειτονικές τους συμμορίες. Ταμπουρωμένοι στα τείχη και τα βράχια, αποτελούν συν τοις άλλοις και στόχο σκοποβολής για τα κανόνια των εκπαιδευτικών σκαφών της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, και το μέλλον τους προμηνύεται ακόμη πιο δυσοίωνο.

Καλοί Πολίτες και Διαμάντια του Νείλου: Κατ'ευφημισμόν χαρακτηρισμοί των τρομερών Καλλιπολιτών και περιοίκων του Αγίου Νείλου. Η ασυνήθιστη ρυμοτομία της περιοχής, με τους φιδωτούς δρόμους, τούς βοηθά να αιφνιδιάζουν τους ανύποπτους περαστικούς, ξεφυτρώνοντας από τις τυφλές στροφές. Η περιοχή που ελέγχουν είναι η Μαύρη Τρύπα του Πειραιά: οι λιγοστές πληροφορίες γιά την δράση και τις σχέσεις των δύο συμμοριών (κανείς δεν ξέρει τα ακριβή σύνορα των "ζωνών" τους) προέρχονται από δύο τολμηρούς αρχαιολόγους που χάθηκαν εξερευνώντας τις πανάρχαιες κατακόμβες του Πειραιά και βγήκαν στην επιφάνεια μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα απ'ό,τι είχαν υπολογίσει.

Χατζηκυριλέδες: Κυκλοφορούν πάντα κομψοντυμένοι, πάντα χαμογελαστοί, και πάντα με τα ιδιωτικά τους ελικόπτερα, με τα οποία τους αρέσει να πηγαίνουν για πικνίκ (συνήθως ζευγάρι ή δύο ζευγάρια) στις ταράτσες πολυκατοικιών. Απεχθάνονται τα χαμηλά και αμφίβολης αντοχής νεοκλασικά, και λατρεύουν τον (ακόμα ημιτελή) Πύργο του Πειραιά, τον οποίο έχουν διεκδικήσει, χωρίς επιτυχία, σε 42 αερομαχίες από το 2005 και έπειτα.

Pigadniks: Πολεμοχαρείς σέρβοι, θαυμαστές των chetnik, που ξεκίνησαν ως μέλη του Συνδέσμου Φίλων Ολυμπιακού της περιοχής Πηγάδα, όταν ο μεγάλος μπασκετμπολίστας Βλάντε Ντίβατς μεταγράφηκε (το 1997) από τους Λέικερς στον Ολυμπιακό. Με την ραγδαία αλλαγή του κοινωνικού κλίματος και την υποβάθμιση του πρωταθλήματος μπάσκετ (προς όφελος των παντοδαπών πολεμικών τεχνών), επιδόθηκαν στον αμυντικό εξοπλισμό της περιοχής τους. Οι οβίδες τους προξένησαν σοβαρές ζημιές σε όλα ανεξαιρέτως τα κροατικά και βοσνιακά εμπορικά πλοία που επιχείρησαν να πλησιάσουν τον Πειραιά.

Tricky Bitches: Συμμορία με μέλη αποκλειστικά γυναίκες, με δράση κατά μήκος του Tricky Harry Boulevard (πρώην Χαριλάου Τρικούπη). Ξεκινούν κάθε μέρα τους με συγκέντρωση την αυγή στο Αρχαίο Θέατρο και παράσταση της Λυσιστράτης. Ηγέτις τους η πρώην πρόεδρος του Κόμματος Ελληνίδων Σοπράνο (αξιωματική αντιπολίτευση την περίοδο 2001-2004)

Νικολόπαιδα: Αρχικά γνωστοί ως Αη-Νικολαόπαιδα, το νέο τους όνομα είναι πιο εύκολο στην προφορά και, κατά πολλούς, πιο κοντά στην πραγματικότητα. Πρώην παιδιά του κατηχητικού και νυν οπαδοί του death metal και του αντίστοιχου τρόπου σκέψης και ζωής.

Rumba Kids: Αναβιωτές της παλιάς παράδοσης της Τρούμπας (που μετονομάστηκε σε Ρούμπα κατ'εφαρμογή της Ευρωπαϊκής "ντιρεκτίβας" 2014/321 "Περί Επεμβάσεων Αισθητικής Αναβαθμίσεως"), οι προοπτικές τους όμως είναι αβέβαιες, μετά την δήλωση του υπέργηρου Θόδωρου Αγγελόπουλου ότι ενδιαφέρεται να εγκατασταθεί στην περιοχή με σκοπό να γυρίσει τα "Κόκκινα Φανάρια Νο. 2".

Σκυλόψαρα και CityPunk: Ειδικότης τους, ο νεραντζοπόλεμος (παλιό έθιμο των '80s, την ημέρα των Θεοφανείων, μεταξύ δύο μεγαλοσυμμοριών της τότε εποχής). Χάρη σε δικές τους πιέσεις φυτεύθηκαν πάνω από 3500 νεραντζιές στο κέντρο της πόλης.

Βιομάζα: Φοιτητές της παλιάς Βιομηχανικής Σχολής (και νυν Πανεπιστημίου Πειραιώς) που συνεχίζουν για 15η σαιζόν, "με τεράστια επιτυχία", την κατάληψη της σχολής. Το αίτημα της απομάκρυνσης έξι αυταρχικών καθηγητών βρίσκει σιγά σιγά τον δρόμο της δικαίωσης, καθώς τέσσερις απ'αυτούς έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί και άλλος ένας έχει πεθάνει. Η αγωνία κορυφώνεται, καθώς ο εναπομείνας ακαδημαϊκός, ηλικίας μόλις 59 ετών, παρουσιάζει αυξητικές τάσεις στο σάκχαρο και τα τριγλυκερίδια.

Προφήτες: Εγκατεστημένοι στο ψηλότερο σημείο της πόλης, είναι πρώην συνοδοιπόροι των Νικολόπαιδων, αλλά διαφώνησαν λόγω της προτίμησής τους στο "αθώο" White Metal και του γενικότερου ηθικού προσανατολισμού τους. Οι επαφές τους με τις άλλες συμμορίες περιορίζονται σε περιστασιακούς αγώνες σκάκι και πινγκ-πονγκ.

Ουδέτερες ζώνες:
- Η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων
- Το Δημαρχείο (ελεγχόμενο από κυανοχίτωνες της Δημοτικής Αστυνομίας)
- Τα Νοσοκομεία και οι περισσότερες Εκκλησίες
- Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (Μέγαρον Κατσιφάρα)
- Η Πλατεία Αλεξάνδρας στο Πασαλιμάνι (γνωστή και ως Alexanderplatz)
- Ο Δουράμπεης, η Πασαρέλα, το Στάδιο Καραϊσκάκη, και η Λέσχη του Ολυμπιακού (θεσμοί)

Ενότητα: Υπάρχει μόνο στους αγώνες ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη και -προπαντός- στους πολέμους με τις φοβερές και τρομερές συμμορίες των Καμινίων.

Κοσμική ακτινοβολία

2011-12-06T05:23:00.000-08:00

ΚΟΣΜΙΚΑ

Επιφανείς συμπολίτες μας (Σ'έχω δει κάπου, κάπου σε ξέρω...)

Τα ονόματα είναι σίγουρα γνωστά, αλλά τα πρόσωπα ίσως μας διαφεύγουν. Αναφερόμαστε σ' αυτούς σχεδόν καθημερινά, αλλά τους γνωρίζουμε πραγματικά; Ιδού η απορία...

Η μεγάλη έρευνα της λάσπης: Οι ρεπόρτερ της λάσπης πήραν τους δρόμους με ένα μικρόφωνο στο χέρι και τους αναζήτησαν παντού. Συγκεντρώσαμε για εσάς τα γνωστότερα ονόματα της πόλης μας για να σας θυμίσουμε τη διακριτική παρουσία τους ανάμεσά μας...

ΔΑΣΟΣ ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ
Καθηγητής... Γεωπόνος

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις γλάστρες της αυλής του για να γίνει ο διασημότερος δασολόγος-γεωπόνος της Αττικής (όχι οδού, ούτε σύνταξης, του νομού). Μένει στα δυτικά προάστια και ο μεγάλος του φόβος είναι να μην καεί από εμπρηστές.

ΔΗΜΟΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ
Φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης

Έχει γίνει πολύ δημοφιλής τον τελευταίο καιρό καθώς οι αρμοδιότητές του διευρύνονται. Ειδικά με το αεροδρόμιο των Σπάτων και τη βιομηχανική ζώνη στην περιφέρειά του, έχει τραβήξει τους προβολείς της δημοσιότητας πάνω του. Η ανησυχίες του επικεντρώθηκαν τον τελευταίο καιρό στο από που θα περάσει η Αττική οδός (όχι σύνταξη, ούτε νομός).

ΜΑΡΙΝΑ ΑΛΙΜΟΥ
Επιχειρηματίας θαλασσίου τουρισμού
Ξεκίνησε από τη βάρκα του πατέρα της που την έλεγαν Μανταλένα και σήμερα είναι το πρώτο όνομα στις ενοικιάσεις σκαφών. Όσοι ασχολούνται με τη θάλασσα τη γνωρίζουν πολύ καλά. Τα τελευταία χρόνια βέβαια έχει υπερβολικό φόρτο εργασίας, αλλά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2400, της υποσχέθηκαν ότι θα αποσυμφορηθεί.

ΜΑΧΗ ΔΡΑΜΑΛΗ
Εθελόντρια στα σώματα του στρατού

Ο ρόλος της στο στρατό της χώρας μας είναι καθοριστικής σημασίας. Οι Τούρκοι (που είναι αδέρφια μας τελικά) την θυμούνται και την αναφέρουν στα ιστορικά τους κείμενα. Το όνομά της έγινε συνώνυμο με τις σκληρές μάχες όπου συνήθως δεν μένει ούτε ρουθούνι. Φιλοδοξία της να ξαναέρθουν οι λαμπρές εποχές του στρατού τότε που τα παλικάρια δεν πονούσαν.

ΣΟΦΙΑ ΕΤΩΝ
Καθηγήτρια πανεπιστημίου
Πολλά χρόνια σπουδών και κυρίως πολύ, μα πολύ, διάβασμα. Η επιτυχία δεν είναι εύκολη υπόθεση και η καριέρα της χτίστηκε μετά από πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ
Διαφημίστρια
Κάποτε μονοπωλούσε το ενδιαφέρον των πελατών της. Αργότερα ο συναγωνισμός ήταν πολύ σκληρός με την εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά κατορθώνει να επιβιώνει ακόμα και σήμερα. Τη δουλειά της τη συναντάμε καθημερινά στα μαγαζιά της πόλης μας, κυρίως τη νύχτα όπου η παρουσία της κυριολεκτικά "λάμπει".

ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΙΝ
Εκπρόσωπος του ΟΗΕ στη χώρα μας

Η παρουσία της στον οργανισμό είναι εντελώς διακοσμητική. Μεγάλος της εχθρός οι Αμερικάνοι (σε αυτό το σημείο πρέπει να τους ευχαριστήσουμε) όπου της πάνε πολύ κόντρα. Αν ποτέ όμως αναλάβει, ο κόσμος θα είναι διαφορετικός.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΝΕΟΣ
Ανερχόμενο αστέρι του μάρκετειν
Οι προϊστάμενοί του βασίζονται πολύ σ' αυτόν. Όταν υπηρετούσε τη θητεία του, το ίδιο. Όλοι έχουν ένα καλό λόγο να πουν γι' αυτόν και περιμένουν πολλά.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΩΝΗ
Τραγουδίστρια ποπ
Τραγουδίστρια με... αξιώσεις. Όταν τραγουδάει επιδεικνύει τα προσόντα της (τα φωνητικά) και όλοι μένουν άναυδοι. Δοκίμασε την τύχη της στην όπερα, αλλά κατέληξε στο λαϊκό τραγούδι που είναι πιο απαιτητικό.

ΠΙΤΣΑ ΠΙΚΑΝΤΙΚΗ
Επιχειρηματίας στον τομέα τροφίμων
Ειδικεύεται στα μοντέρνα είδη τροφίμων, κυρίως ξενόφερτα, από την γειτονική Ιταλία. Της αρέσουν τα καυτερά και έχει καταξιωθεί πλέον ως το νούμερο ένα όνομα στην παράδοση κατ' οίκον.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ
Θεολόγος
Κάθε χρόνο το Πάσχα έρχεται στο προσκήνιο, όπου όλοι τον ψάχνουν και ρωτούν γι' αυτόν. Χρόνια τώρα το όνομά του είναι συνυφασμένο με τη θρησκεία μας. Είναι αριστερός ψάλτης από χόμπυ, στον Αγ. Μερκούριο Σεπολίων.

ΑΝΝΑ ΚΟΥΡΚΟΥΔΑ
Διαλογίστρια - Γιόγκι γκουρού
Διάσημη δασκάλα στον τομέα της. Η αγαπημένη της στάση είναι η οκλαδόν. Φιλοδοξεί να ακολουθήσει πολιτική καριέρα όπως η ξαδέρφη της, Ελένη Κούρκουδα που είχε ασχοληθεί με πλανητικά θέματα, κυρίως με τη Σελήνη και κατέληξε βουλευτής διαπλανητικού κόμματος.

ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ
Λοχαγός Πεζικού
Με την έκρηξη των έξυπνων όπλων ο ρόλος του στην άμυνα της χώρας περιορίστηκε σημαντικά. Κάνει προσπάθειες όμως να εκσυγχρονιστεί, κυρίως μέσω κέτερειν και καθαριστριών που έχει προσλάβει για να βελτιώσουν την εικόνα του.

ΧΑΡΑ ΜΕΓΑΛΗ
Νηπιαγωγός - Φωτομοντέλο
Χαίρεσαι να δουλεύεις με αυτό το κορίτσι. Έτσι λένε όσοι τη γνωρίζουν. Μάλλον φταίει το λαμπρό παρουσιαστικό της. Τα παιδάκια γυρίζουν στο σπίτι ζαλισμένα το μεσημέρι, ενώ οι ευτυχείς μπαμπάδες όλο τη συναντούν για να ρωτήσουν για την πρόοδο των παιδιών τους στο σχολείο.

ΖΩΗ ΧΑΡΙΣΑΜΕΝΗ
Οικιακά

Το Πάσχα κι εκείνη έχει πολλές δουλειές στο σπίτι γιατί την θυμούνται περισσότερο. Κρυφή της ελπίδα είναι η ζωή μετά θάνατον, γι'αυτό τα τελευταία 65 χρόνια κάνει υπομονή περιμένοντας μία θέση στον παράδεισο.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ
Δημοσιογράφος
Διαπρέπει στα ΜΜΕ και γι αυτό την επικαλούνται συνεχώς. Παρόλα αυτά, δεν την αφήνουν να κάνει τη δουλειά της όπως πρέπει, αλλά αντίθετα όλοι θέλουν να της υπαγορεύουν τη δουλειά της.

ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΤΑΙΗ
Νοσοκόμα - αδελφή
Είναι πάντα κοντά στους ασθενείς της οι οποίοι όλως τυχαίως δεν την γλιτώνουν τελικά. Έχει χάσει την οικογένειά της και περιμένει υπομονετικά το δικό της τέλος, αλλά όπως είναι γνωστό, η Ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΡΥΘΡΟΣ
Εθελοντής - Νοσοκόμος
Προσπαθεί να βοηθήσει όσους τον χρειάζονται σε όλο τον κόσμο, αλλά ένας εθελοντής δεν φτάνει. Κάνει πολύ καλά σεμινάρια πρώτων βοηθειών και περιστοιχίζεται από υπέρβαρες αδελφές νοσοκόμες με σαδιστικές τάσεις και δερμάτινα εσώρουχα κάτω από τη λευκή στολή.

Ελλάς - Δανία - Συμμαχία!

2011-07-18T03:26:00.000-07:00

Πολύ πριν μιλήσει ο Παπανδρέου για "Δαν(ε)ία του Νότου", την είχαμε δει να έρχεται:

Στην Κοπεγχάγη της Δανίας ο ελληνισμός σημείωσε, κατά τα φαινόμενα, μια μεγάλη διπλωματική επιτυχία. Η τωρινή συγκυρία προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία σε εμάς τους Ελληνες να αποκαταστήσουμε στη συλλογική μας συνείδηση τη θέση μιας χώρας στην οποία, σε τελευταία ανάλυση, χρωστάμε πολλά: της Δανίας!

Ας απαριθμήσουμε τα πράγματα που οφείλουμε σε αυτήν τη συμπαθή χώρα:

Την ίδια μας την ύπαρξη: Πριν από την κάθοδο των μελαχροινών Δωριέων, τα πρώτα Ελληνικά φύλα κατά την μακρινή αρχαιότητα ήταν οι ξανθοί, γαλανομάτηδες και πανύψηλοι Αχαιοί, γνωστοί και ως Δαναοί. Επρόκειτο καταφανώς για Δανούς με προσθήκη του πελασγικού "α" μετά από το "αν", κάτι που παρατηρείται και σε μεταγενέστερες ελληνικές λέξεις όπως "αν-α-δουλειά", "αν-α-βροχιά" κ.λπ.
Την ιστορική μας διαδρομή: Η Δανία επί αιώνες ήταν υπόδουλη στους γείτονες Σουηδούς. Η δανέζικη ανεξαρτησία ήταν το λαμπρό παράδειγμα αντίστασης στον ιμπεριαλισμό του ισχυρού γείτονα. Στη συνέχεια οι Δανοί προκόψανε και μπήκαν πολύ νωρίτερα απ'τους γείτονές τους στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Δεν έπαψαν συνεπώς ποτέ να αποτελούν το εθνικό μας πρότυπο, κι ας μην το είχαμε συνειδητοποιήσει.
Την βασιλική μας οικογένεια: Οι βασιλείς του νεοελληνικού κράτους (με εξαίρεση τον βαυαρό Οθωνα που δεν στέριωσε) ήρθαν από τη Δανία και επί δεκαετίες αποτέλεσαν τον ουσιαστικότερο σύνδεσμό μας με την υπόλοιπη Ευρώπη. Δυστυχώς εδώ και δεκαετίες το βενιζελοπλαστηρικό κατεστημένο αγωνίζεται λυσσαλέα με σκοπό να σβήσει κάθε ίχνος από την παρουσία της δυναστείας των Gluecksburg στη χώρα μας (βλ. "βασιλική περιουσία").
Το τυρί "φέτα": Οι ανιστόρητες διεκδικήσεις των υπουργίσκων μας επισκιάζουν το αναμφισβήτητο γλωσσολογικό δεδομένο ότι η λέξη "φέτα" προέρχεται από τη λέξη "fett" της γερμανοδανέζικης διαλέκτου του Σλέσβιχ-Χολστάιν, ήτοι "λιπαρός". (Λογικό, διότι η φέτα είναι το κατεξοχήν λιπαρό τυρί.) Οσο κι αν μας πληγώνει, την φέτα την πήραμε εμείς από τους Δανούς και όχι το αντίστροφο.
Τα δάνεια: Στεγαστικά, ανοιχτά επαγγελματικά, καταναλωτικά, εορτοδάνεια, διακοποδάνεια, θαλασσοδάνεια Ολα αυτά δεν θα υπήρχαν (ή τουλάχιστον δεν θα τα λέγαμε έτσι) εάν δεν υπήρχαν οι πρώτοι υπεράκτιοι τραπεζίτες, οι Δανοί, που ήδη από την εποχή των Βίκινγκς ίδρυσαν τράπεζες για την εξυπηρέτηση των αναγκών σε κεφάλαια της ναυτιλίας και του εμπορίου στη χώρα τους και στις αποικίες της.
Τις θερινές επισκέπτριες: Εδώ, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
Την καταξίωση του Νίκου Σαργκάνη: Ο δημοφιλής "πορτιέρο" δεν ήταν απλά ο γκολκήπερ του Ηλυσιακού, της Καστοριάς, του "Θρύλου" ή του ΠΑΟ, αλλά ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ, χάρη σ' εκείνη την αξέχαστη βραδιά του 1980 που έπιασε τα άπιαστα και βοήθησε όσο κανείς άλλος στον (εφήμερο, φευ) θρίαμβο της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου.

Δυστυχώς εμείς οι Ελληνες έχουμε αποδειχθεί κομματάκι αχάριστοι. Οχι μόνο ηρωοποιήσαμε (βοηθούσης και της χήρας Παπανδρέου) τον Τσέχο φυγάδα Μίλαν Κούντερα, ο οποίος στην "Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι" έγραψε ότι οι Δανοί έχουν πάψει πια να αποτελούν έθνος, αλλά έχουμε εισαγάγει στο λεξιλόγιό μας, με τη δική μας αβάσταχτη ελαφρότητα, απαξιωτικές για τους φίλους Δανούς εκφράσεις, όπως:

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας (αυτό υποτίθεται ότι το έγραψε ο Σαίξπηρ αλλά στην πραγματικότητα το είπε ο Βενιζέλος την περίοδο του Διχασμού)
Φοβού τους Δανούς και δώρα φέροντας

Και, η χειρότερη απ'όλες:

Δανικά κι αγύριστα

Ας κάνουμε (σύντροφοι) την αυτοκριτική μας και ας δώσουμε στους Δανούς τη θέση που τους αξίζει στην καρδιά μας. Επιτέλους, δεν υπάρχουν μόνο οι Σέρβοι σ'αυτόν τον κόσμο!

Και ένα ιστορικό ντοκουμέντο για την Ελληνο-Δανική συμπόρευση!

Ελληνικό νησί, το οποίο προτιμούν πολλοί Δανοί για τις διακοπές τους, είχε ως έμβλημά του την εικονιζόμενη σημαία κατά τη διάρκεια της αυτονομίας του τον 19ο αιώνα.

Τον καιρό των καραμπινάτων ξένων παρεμβάσεων στα εσωτερικά μας

2011-06-14T07:20:00.000-07:00

Εθνικός Διχασμός

Το δημοψήφισμα που δεν έγινε ποτέ

Ένα ανέλπιστο εύρημα στα βάθη της Ευρώπης

Κατά τη διάρκεια εργασιών θεμελίωσης διπλοκατοικίας σε προάστιο της Λυών ανακαλύφθηκε ένα παμπάλαιο σεντούκι με ανυπολόγιστης αξίας ντοκουμέντα από την εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ένα από τα έγγραφα, το οποίο προξένησε την προσοχή μας, τιτλοφορείται: «Σχέδιο Σαράιγ - Για Την Επανένωση Της Ελλάδας» και χρονολογείται από το 1916.

Ξεφυλλίζοντάς το (με προσοχή για να μη διαλυθεί) μάθαμε ότι πρόκειται για πρόταση του Γάλλου στρατηγού Μωρίς Σαράιγ, που αποσκοπούσε στην επανένωση της Ελλάδας την περίοδο του Εθνικού Διχασμού.

Θυμίζουμε ότι εκείνο τον καιρό η χώρα μας ήταν κομμένη στα δύο, λόγω της γνωστής διαφωνίας του τότε βασιλιά με τον τότε πρωθυπουργό. Το «Σχέδιο Σαράιγ» ήταν μια πρωτοβουλία του Γάλλου στρατιωτικού, που ήταν ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στο μακεδονικό μέτωπο, για επίλυση του αδιεξόδου.

Αρχηγός του «συνιστώντος κράτους» της Θεσσαλονίκης ήταν ο Βενιζέλος. Αυτός έκανε κουμάντο και όχι ο νεαρός Γιωργάκης Παπανδρέου (που αργότερα τοποθετήθηκε νομάρχης της «βενιζελικής» Λέσβου).

Αρχηγός του «συνιστώντος κράτους» της Αθήνα ήταν ένας Κωνσταντίνος, ο οποίος είχε προσθέσει στο όνομά του το αριθμητικό ΙΒ (ο δωδέκατος), για να εμφανιστεί ως ο συνεχιστής ενός άλλου Κωνσταντίνου (του ΙΑ ή ενδέκατου), που ήταν γνωστός και ως Παλαιολόγος γιατί έλεγε παλαιόλογα.

Παρά τα όσα θρυλούνται για «αγεφύρωτο χάσμα» μεταξύ των δύο πλευρών, η αλήθεια είναι ότι οι εκπρόσωποι του Νότου και του Βορρά πραγματοποιούσαν μυστικές συναντήσεις υπό την αιγίδα των ανθρώπων του Σαράιγ. Το «Σχέδιο Σαράιγ» προέκυψε μετά τον τρίτο γύρο διαβουλεύσεων, όταν η προοπτική μιας συμφωνίας φαινόταν πια πολύ κοντινή, επρόκειτο μάλιστα να ανακοινωθεί περί τα μέσα του 1917 και να τεθεί σε δημοψήφισμα από τους πληθυσμούς των δύο κοινοτήτων.

Το δημοψήφισμα όμως δεν έγινε ποτέ. Αντίθετα, ο Βενιζέλος επιβλήθηκε και στη νότια Ελλάδα, με αποτέλεσμα τη ματαίωση του σχεδίου Σαράιγ.

Ο καταλύτης αυτής της εξέλιξης, χωρίς να έχει άμεση εμπλοκή, ήταν ένας τούρκος βεζύρης με το όνομα Μεχμέτ Ταλάτ!

Ο Ταλάτ, άνθρωπος του σουλτάνου, ήταν ο κύριος υπεύθυνος της σφαγής των αρμενίων. Η αποτρόπαια είδηση της γενοκτονίας του ομόδοξου πληθυσμού έφτασε στην Ελλάδα και επηρέασε το κοινό αίσθημα και στα δύο συνιστώντα κράτη.

Η κοινή γνώμη της Νότιας Ελλάδας (επηρεασμένη από τον Κωνσταντίνο), μέχρι εκείνο τον καιρό, ήταν αντίθετη στην εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Και συνεπώς αντίθετη και στην επανένωση με τον βενιζελικό Βορρά.

Η είδηση της σφαγής συγκίνησε τόσο πολύ τους έλληνες του Νότου, που αποφάσισαν να άρουν την εμπιστοσύνη τους στον Κωνσταντίνο και να συνταχθούν με τον Βενιζέλο, ο οποίος ανέκαθεν υποστήριζε τη συμμετοχή στο πλευρό των αγγλογάλλων και ενάντια στην οθωμανική και τις λοιπές αυτοκρατορίες.

Με τον τρόπο αυτό, το «Ελληνικό Ζήτημα» λύθηκε χωρίς να χρειαστεί δημοψήφισμα. Το τίμημα βέβαια ήταν σοβαρό (η αρμενική γενοκτονία, αργότερα η μικρασιατική καταστροφή, και πολύ αργότερα τα μπλε και πράσινα καφενεία που υπήρχαν σε όλη την Ελλάδα σε ανάμνηση του Διχασμού) αλλά c'est la vie που λένε και οι Γάλλοι...

ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Μωρίς Σαράιγ, ο μέγας διαμεσολαβητής

Βενιζέλος, το αφεντικό του Γιωργάκη

Κωνσταντίνος, ο συνεχιστής του Παλαιολόγου

Σχέδιο χωρίς Μεχμέτ Ταλάτ γίνεται;

Ο Εργολαβισμός

2011-04-01T05:25:00.000-07:00

Εγκαινιάζουμε την στήλη της Οικολογίας με ένα αφιέρωμα σε εκείνο το κοινωνικό, φιλοσοφικό, πολιτιστικό και οικονομικό ρεύμα που κατόρθωσε να μετατρέψει την Ελλάδα, μια χώρα με ελάχιστη βαρειά βιομηχανία, σε μία από τις πλέον προβληματικές από περιβαλλοντικής πλευράς περιοχές της ευρωπαϊκές ηπείρου. Και αναφερόμαστε φυσικά στον εργολαβισμό.

ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΕΔΩ (δηλ. αλλού)

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η κλασική ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα έχει να επιδείξει κατά το πλείστον κομψοτεχνήματα της αρχιτεκτονικής (βλ. Παρθενώνα). Μετά όμως από την επικράτηση του χριστιανισμού, στην πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης συμπεριελήφθησαν, και όπως φαίνεται συγκίνησαν, οι μνήμες από τον γιγαντιαίο πλην ημιτελή Πύργο της Βαβέλ.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΟΛΑΒΙΣΜΟΥ

Στην εποχή ξυπνήματος της ανθρώπινης φιλοδοξίας που ακολούθησε την βιομηχανική επανάσταση, εμφανίστηκαν οι πρώτοι μεγάλοι οραματιστές, όπως ο Λε Κορμπυζιέ, που όχι μόνο εμπνεύστηκαν από τα περασμένα μεγαλεία αλλά και απετέλεσαν οι ίδιοι έμπνευση για τις μελλοντικές γενιές, συμβάλλοντας στο να γίνει το "κτίζειν" λόγος ύπαρξης για πολλούς ανθρώπους του 20ου αιώνα.

Ο ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΣΜΟΣ

Η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες του κόσμου όπου, λίγο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο υπαρκτός εργολαβισμός αναγορεύθηκε σε ημιεπίσημη ιδεολογία του κράτους. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η κυρίαρχη παρουσία στα πολιτικά πράγματα της γνωστής οικογένειας από την κωμόπολη που παλιά ήταν γνωστή ως Κιούπ-Κιόι. Ο υπαρκτός εργολαβισμός άλλαξε εκ βάθρων την φυσιογνωμία μιας ολόκληρης χώρας και η επίδρασή του μπορεί να συγκριθεί, παρά τις έντονες ιδεολογικές διαφορές τους, μόνο με αυτή του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Ο ΕΡΓΟΛΑΒΙΣΜΟΣ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ (ας πούμε)
	Οι κοινωνικές συνθήκες πολλών χωρών, κυρίως στην Ασία και την Λατινική Αμερική, έδωσαν πρόσφορο έδαφος για την διάδοση του εργολαβισμού, πολλές φορές με εντυπωσιακά δείγματα γραφής, όπως στην Κουάλα Λούμπουρ.

Ο ΕΡΓΟΛΑΒΙΣΜΟΣ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ

Η Δυτική Ευρώπη, μετά από ωριμότερες σκέψεις αλλά και σθεναρότερες αντιδράσεις από αυτές της Ελλάδας, εφάρμοσε ένα κράμα ανάμεσα στον εργολαβισμό και την διατήρηση της παλιάς αρχιτεκτονικής ομορφιάς. Αυτό ονομάστηκε αρχιτεκτονικός εργολαβισμός (κατ' αναλογίαν προς τον δημοκρατικό σοσιαλισμό) και άρχισε να αποκτά οπαδούς και στην Ελλάδα μετά το 1980. Λίγο αργότερα, με αφορμή την διαπίστωση ότι υπάρχει ανεπάρκεια σε υποδομές, στην Ελλάδα άνθησε και ο μεγαλοεργολαβισμός, που πήρε το όνομά του από τα "μεγάλα έργα" της δεκαετίας του 1990 (και του 2000, και...).

Η ΜΟΔΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΛΑΒΙΣΜΟΥ
Εκτός από τα συμπαθέστατα οχήματα και λοιπά επαγγελματικά εργαλεία, αξίζει να αναφερθούν και οι μοναδικές ενδυματολογικές συνήθειες (λάσπη στα ρούχα και τα παπούτσια, πέτσινο μπουφάν, πουλόβερ με "V", καρώ πουκάμισα κ.λπ.).

ΕΡΓΟΛΑΒΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ

Αν το παιδάκι σας μια ωραία μέρα σας ρωτήσει "τι είναι ο εργολαβισμός;", εσείς δεν χρειάζεται να προβληματιστείτε για το τι απάντηση θα του δώσετε. Αρκεί να βάλετε στο βίντεο μια κασέτα από την παιδική τηλεοπτική σειρά Μπόμπ ο Μάστορας, η οποία είναι ειδικά προσεγμένη για να μεταδώσει τα μηνύματα του εργολαβισμού στον τρυφερό ψυχικό κόσμο του παιδιού.

Προσεχώς:

Η μεταφυσική πτυχή του εργολαβισμού: Το απόκρυφο νόημα του τραγουδιού Της Άρτας το Γιοφύρι
Το γλωσσάρι του εργολαβισμού: Τι εννοεί ένας εργολάβος όταν λέει ότι το σπίτι έιναι έτοιμο σε beta version (προφέρεται "μπετά βερσιών")

Ταινίες των 1980's που αγαπήσαμε

2011-02-25T02:55:00.000-08:00

Από το επεισοδιακό ντέρμπυ αιωνίων του 2002, επίκαιρο και σήμερα ως απαραίτητη υπενθύμιση για τα διαχρονικά χάλια του ελληνικού ποδοσφαίρου - που δεν τα ξεκίνησε, και φυσικά δεν θα τα διορθώσει, ούτε ο "παιδοβούβαλος" ούτε ο "άντρας της Χρονοπούλου".

Δαιμονισμένος Αγγελος του Αλαν Πάρκερ (1987)

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Αγγελος προσλαμβάνεται από τον μεγαλοκαρχαρία Ντον Μπαρντίνο για να ανακαλύψει έναν Πειραιώτη πρωτεργάτη του ρεμπέτικου που λέγεται ότι μένει σε μια παράγκα στο Δέλτα του Φαλήρου. Ενώ ο Αγγελος σηκώνει το σακάκι του και αναζητεί την παράγκα, όλα του πηγαίνουν στραβά: πέφτει θύμα ληστείας από τσιγγάνους, η Τροχαία του παίρνει τις πινακίδες επειδή στάθμευσε παράνομα στην παραλιακή, και το αποκορύφωμα: η παράγκα έχει κατεδαφιστεί για να κατασκευαστούν οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Στο άκουσμα της λέξης "Ολυμπιακές", ο Αγγελος δαιμονίζεται...

Ράμπο 1.1, το Πρώτο Αίμα του Τζωρτζ Κοσμάτος (1985)

Την ώρα που οι ιθύνοντες επιλέγουν τους χαμηλούς τόνους και την λήθη, ο γενναίος Ράμπο δεν ξεχνά την ατίμωση και τον εξευτελισμό της πρόσφατης ιστορίας και αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Με μια μικρή μυστική αντάρτικη ομάδα θέτουν σε εφαρμογή το σχέδιο "1-1". Ο Ράμπο κρύβεται σε μια παράγκα μέσα στη ζούγκλα του ποταμού Μεκόνγκ και παραμονεύει να εμφανιστεί ο Εχθρός (γνωστός και ως Τσάρλυ). Μετά από δέκα άκαρπα χρόνια ο Τσάρλυ περνά ανυποψίαστος μπροστά από την παράγκα. Ο Ράμπο τον συλλαμβάνει, τον βασανίζει και, με χαρακτηριστική μεγαλοψυχία, τον πηγαίνει στις γυναικείες φυλακές για το υπόλοιπο της ζωής του.

Ο Σημαδεμένος του Μπράιαν ντε Πάλμα (1983)

Ο φτωχός Πόντιος γκασταρμπάιτερ από την Δράμα αναζητά απεγνωσμένα να "πιάσει την καλή". Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν, σε ένα καπηλειό ο κουμπάρος του τον πείθει να γίνει διαιτητής. Ξεκινά από την τοπική κατηγορία και σιγά-σιγά αναρριχάται μέχρι την Μπουντεσλίγκα. Η κρίσιμη στιγμή, που (κυριολεκτικά) τον σημαδεύει, έρχεται στον αγώνα Σάλκε - Μπορούσια Ντόρτμουντ. Σε μια αμφισβητούμενη απόφασή του, γίνεται αντικείμενο άγριου ξυλοδαρμού από Τούρκους μετανάστες αλλά και από ναζιστές οπαδούς της Μπορούσια.

Ε.Τ. ο Εξωγήινος του Στήβεν Σπίλμπεργκ (1982)

Ο εξωγήινος που κρύβεται στην παράγκα του μικρού Μανωλάκη, σε μια παλιά πολωνική αποικία στην Αφρική, αναγορεύεται σε θαυματουργό μάγο της φυλής. Μαθαίνει τα μυστικά της μπάλας στα παιδιά του χωριού και χτίζει μια ομάδα-πρότυπο. Μετά από έναν τρικούβερτο καυγά όμως εξαφανίζεται και κανείς δεν ξανακούει τίποτα γι'αυτόν.

Το Χρώμα του Χρήματος του Μάρτιν Σκορσέζε (1982)

Τι χρώμα έχει το χρήμα; Κόκκινο ή πράσινο;

Την απάντηση σε αυτό το προαιώνιο ερώτημα επιχειρούν να δώσουν ο σοφός Σωκράτης και ο ενθουσιώδης κομψευόμενος νεαρός αντίπαλός του, σε ένα τουρνουά κουλοχέρη για γερά νεύρα. Μάταια προσπαθούν οι θιασώτες του κίτρινου, του μαύρου και των άλλων χρωμάτων να σπάσουν τον κλοιό. Το παιχνίδι είναι για δύο και παίζεται μέχρι τελικής πτώσεως...

Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν...

2010-11-15T05:20:00.000-08:00

Για όσους θυμούνται τους, έστω και βραχύβιους, κόουτς της μεγάλης κόκκινης ομάδας... Κ ό λ ι α Ο μικρός Κόλια στους ώμους του γενειοφόρου"θείου"...			=

Ο Κόλια και (ο θρύλος) το... βιολί του

Η (ΧΑΜΕΝΗ) ΥΠΟΘΕΣΗ
Τον καιρό του ψυχρού πολέμου, ένας βετεράνος ανατολικογερμανός μαέστρος δραπετεύει μια βροχερή νύχτα μαζί με 22 επιφανείς σολίστες στο Δυτικό Βερολίνο, φορώντας ένα σακκάκι που στάζι και κρατώντας απ'το χέρι τον μικρό ανιψιό του Κόλια, τον οποίο προορίζει για "πρώτο βιολί" σ'αυτήν την ιδιότυπη "ορχήστρα". Μετά από μια αποτυχημένη συναυλία στο Λεβερκούζεν, μουσικοί και μαέστρος εξαφανίζονται, αφήνοντας μόνο του τον μικρό Κόλια, "λίγο έξω απ'το σταθμό", να παίζει βιολί για να βγάλει τα ναύλα του. Πολλοστή διασκευή της συγκινητικής ιστορίας. Το παίξιμο του μικρού Κόλια είναι εφάμιλλο προηγούμενων πρωταγωνιστών όπως του μικρού Παναγιωτάκη (του νεαρού από τα Λεμονάδικα), του ιταλού Αλμπερτίνο (με την χαρακτηριστική καπαρντίνα) και βέβαια του τετραπέρατου σερβοβόσνιου Ντούσαν...

Και στις (επαναληπτικές) εκλογές, τι; (Ένα κολλάζ από το 1995, πάντα επίκαιρο)

2010-11-10T02:34:00.000-08:00

ΨΗΦΟΦΟΡΕ! ΘΥΜΗΣΟΥ

(σου πέφτει το βρακί σου)

ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...
ΨΗΦΙΣΕ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
ΨΗΦΙΣΕ ΤΟΥΣ ΛΑΪΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΨΗΦΙΣΕ...

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ - ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ - ΤΟΥ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ - ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΦΥΣΗ - ΨΑΡΕΜΑ - ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΓΕΝΗΚΟΜΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗΣ του Αποστόλου

ΔΕΛΑΣΤΙΚ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΓΑΣΠΑΡ του Χρύσανθου

ΙΜΠΡΑΜ ΝΑΖΗΜ ΡΕΦΙΚΑ του Ναζήμ

ΚΟΝΓΚ ΚΙΝΓΚ του Ούγκ

ΚΡΙΚΟΡΙΑΝ ΜΙΚΙΡΤΙΤΣ του Αγκόπ

ΜΑΤΣΑΣ ΣΑΜΠΕΤΑΪ (ΣΑΒΒΑΣ ΜΙΧΑΗΛ) του Μπενάκη

ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ ΙΩΑΝΝΑ (ΝΑΝΑ) του Κωνσταντίνου

ΜΠΙΤΧΑΒΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου

ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑΣ ΑΛΚΕΤΑΣ του Ιωάννη

ΠΕΟΓΛΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑΣ του Δημητρίου

ΣΑΜΠΕΘΑΪ ΣΑΜΠΕΘΑΪ του Ισαάκ

ΦΑΪΚ ΦΑΪΚ του Γκαλήπ

ΧΑΡΜΠ ΜΑΑΜΟΥΝ - ΙΩΑΝΝΗΣ του Αμπντούλ - Λατίφ

ΧΑΤΖΗΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΙΜΟΣ του Δημητρίου

ΠΙΣΤΗΣ - ΑΓΩΝ
ΣΥΝΕΠΕΙΑ - ΑΝΑΥΩΣΗ

Τα μήλα των εσπερίδων (και όχι της έριδος με τον Τσίμα)

2010-11-04T05:26:00.000-07:00

Το 1996 η λάσπη (η) παρουσίασε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα μια συνταρακτική συζήτηση για την ελληνική γλώσσα, η οποία αναδημοσιεύεται εδώ.

ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΩΝ

Ένας ακόμη άθλος του Παύλου-Ηρακλή Τσιμπουαρώ

Θέμα: ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ (Π.Η.Τ.): Φίλες και φίλοι, καλησπέρα σας. Στα "Μήλα Των Εσπερίδων" σήμερα θα μιλήσουμε για την γλώσσα. Με τη βοήθεια των εκλεκτών προσκεκλημένων μας, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε πολύπλευρα το γλωσσικό ζήτημα. Ένα ζήτημα, που πιστέψαμε όλοι ότι είχε λυθεί με την καθιέρωση της Δημοτικής. Ας βάλουμε όμως εδώ μια τηλεοπτική άνω τελεία και ας παρουσιάσουμε τους αποψινούς μας καλεσμένους. Στο στούντιο είναι:
- ο κ. Χρύσανθος Τακουνάς, εκτελωνιστής-γλωσσολόγος,
- ο κ. Ερνέστος Μανάβης, γεωργός-συγγραφέας,
- ο μεγαλοεκδότης και χονδρέμπορας πλανητών κ. Γκαςς.

Στην συζήτηση θα παρέμβουν επίσης, από το στούντιο της Πλάκας:
- ο καθηγητής γλωσσολογίας κ. Μπάμπης Νιώτης,
- ο δημοσιογράφος κ. Τζαννής Τάκος,
- ο εκδότης της εφημερίδας Στόκος κ. Καψαλισμένος και, από το σπίτι του, ο πιο καλός
- ο μαθητής του Αρχιδιδάσκαλου...

Μαθητής (Λ.Θ.): Οχι, όχι Αρχιδιδάσκαλος, Έθνοδιδάσκαλος.

Π.Η.Τ.: Τέλος πάντων, τέλος πάντων, ο πιο καλός ο μαθητής του ΕθνοΔιδάσκαλου Λάσκου, κυριος Λασκόθημος.

Λ.Θ.: Δεν έχω γίνει κύριος ακόμα, θα γίνω κύριος όταν γίνω Ελληνας. ΜΗ ΜΕ ΞΑΝΑΠΕΙΣ ΚΥΡΙΟ!

Π.Η.Τ.: Εντάξει μην εκνευρίζεστε, σκέτο Λασκόθημος.

Λ.Θ.: ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ, ΕΝΑΣ ΕΙΜΑΙ!

Π.Η.Τ.: Εντάξει, ηρέμησε, να ξεκινήσουμε καμμιά φορά. Κύριε Τακουνά, ακούμε συχνά να γίνεται λόγος για τα ελληνοαγγλικά, τα Greeklish, μια ιδιότυπη διάλεκτο που χρησιμοποιούν κυρίως οι νεότεροι...

Χ.Τ.: Νεώτεροι, κύριε Τσιμπουαρώ, με ωμέγα.

Π.Η.Τ.: Μου ξέφυγε το βραχύ φωνήεν, κύριε Τακουνά. Συγνώμη...

Χ.Τ.: Η συγγνώμη θέλει δύο γάμμα!

Π.Η.Τ.: (προσπαθεί να διατηρήσει την ψυχραιμία του) Ας μιλήσουμε λοιπόν για τα Greeklish, κύριε Τακουνά.

Ε.Μ.: Σιγά να μην θέλει και τρία γάμμα η συγνώμη! Αν είναι έτσι, γιατί δεν την λέμε συγκνώμη;

Π.Η.Τ.: Ναι, αλλά δεν λέμε και "έγγυος";

Χ.Τ.: Δεν είναι "έγγυος", είναι "έγκυος". Η έγκυος είναι εν+κύηση - γι'αυτό και όταν διαβάζουμε "2 χρόνια εγκύηση" πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί: το μάξιμουμ λογικά είναι εννέα μήνες. [Χειροκροτήματα!]

Gass: Ναι, αλλά και το αεροπλάνο στα φραγκοχιώτικα γράφεται aeroplano, δεν είναι να απορεί κανείς? Συνεπώς η λέξη έγγυος είναι υπερβατική.

Λ.Θ.: Έροσθω. (Κοινό μουρμουρώντας: άρρωστε!) Οχι φίλε, αυτά είναι εβραϊκά. Η κάθε λέξη είναι ένας αριθμός. Η λέξη έγγυος είναι ταυτότις 681.681 ημέρες δεν είναι 9 μήνες, αλλά 22.7 μήνες που μένουν για να γίνω Ελληνας και να γίνουν αυτόματα και οι υπόλοιποι κάτοικοι της Γης Ελληνες, εκτός από τους 6,666,666 βελζεβούληδες που θα καούν στο πυρ της κολάσεως. Τώρα που είπα πυρ, πιάσε μια μ-πύρ-α, που είναι πυρ, γυνή και θάλασσα, δηλαδή θα πιώ την μ-πύρ-α, θα γ***** την γυνή γυμνή και θα κάνω ένα μπανάκι στην θάλασσα, όταν γίνω Ελληνας.

Χ.Τ.: Αυτά είναι απαράδεκτα. Είσαι όνος.

Λ.Θ.: Ναι, εγώ είμαι όνος, γιατί αν φέρεις το ν μπροστά γίνομαι νοός. Εσείς είστε άλογα και ψηφίζετε σύμφωνα με τον εκλογικό κατ'άλογο. Δεν έχετε λογική, είστε άλογα.

Gass: Καθόλου απαράδεκτα κύριε! Για δέστε: Πολλαπλασιάστε το 681 με το γνωστό νούμερο 0,9779735682819 και τσούπ, 666! Αρα η λύσις είναι δεκτή στο σύνολον R.

Π.Η.Τ.:Το θέμα μας ήταν το γγ.

Μ.Ν.: (Από το παράθυρο) Μπορώ να παρέμβω;

Π.Η.Τ.: Παρακαλώ, κύριε Νιώτη.

Μ.Ν.: Να θυμίσω στους αγαπητούς συνομιλητές μας ότι τα δύο γάμμα δεν προφέρονται κατανάγκη ως γκ. Για παράδειγμα, μπορεί να λέμε άγγελος, αλλά δεν λέμε συγκραφέας ή συγκνώμη. Τα δύο γάμμα προέρχονται κατά κανόνα από σύνθεση λέξεων με τελικό ν και αρχικό γ. Η επικράτηση της μιάς ή της άλλης προφοράς, το αν δηλαδή θα προφέρονται ως γκ ή γ, είναι καθαρά θέμα φυσικής επιλογής και δεν ακολουθεί κάποιους απαράβατους κανόνες.

Gass: Οι αρχαίοι υμών πρόγονοι λοιπόν πώς μιλούσαν? Εχει σωθεί καμιά βιντεοκασσέτα?

Τ.Τ.: Μήπως θα ηδυνάμην να παρέμβω κ'αγώ;

Π.Η.Τ.: Ίσως αργότερα, κύριε Τάκο. Ας μην ξεφύγουμε από το θέμα μας. Κύριε Τακουνά, τι είναι, επιτέλους, τα Greeklish;

Χ.Τ.: Η λέξη "Γκρήκλις" ή "Γκρήνγκλις" δημιουργήθηκε κατ'αναλογίαν προς τα "Spanglish", "Franglais", και "Gerglish". Είναι μια γλώσσα-κράμα που αποτελεί την προσαρμογή της ελληνικής σε αγγλόφωνο περιβάλλον. Παλιά, όταν λέγαμε αγγλόφωνο περιβάλλον εννοούσαμε την Αμερική, τον Καναδά, ή την Αυστραλία. Στην Αμερική ήταν που πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος Γκρήνγκλις.

Gass: Οχι, τότε ήταν άλλο το φαινόμενο κι άλλες οι λέξεις και οι τεχνικές. Τότε έλεγαν λ.χ. "Πλακώσανε τα μπιλοζίρια και φριζάρανε τα λέκια" που σημαίνει ότι οι θερμοκρασίες είναι υπό το μηδέν και παγώσαν οι λίμνες. Τα γκρίγκλισsh ήταν επινόηση του στρατού όταν έστελνε telex και τέτοια κόλπα.

Χ.Τ.: Εκεί ήθελα να καταλήξω. Νομίζω ότι πρόσφατα κυκλοφόρησε ένας δίσκος με ελληνοαμερικάνικα ρεμπέτικα της δεκαετίας του 50...

Π.Η.Τ.: Το Καφέ Αμάν Αμέρικα.

Gass: Cafe Bagdad.

Χ.Τ.: Ακριβώς, εκεί λοιπόν έχουμε ένα δείγμα των πρώτων Γκρήνγκλις. Πρόκειται για ελληνικά, απλοποιημένα κάπως, και με μεγάλη διείσδυση αγγλικών λέξεων, ιδίως αυτών που αναφέρονται σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης, π.χ. τα στέκια που είναι οι μπριζόλες, το κάρο που σημαίνει αυτοκίνητο, το τσέκι, και τόσα άλλα.

Λ.Θ.: Οχι, αυτά δεν είναι ΑγγλοΕλληνικά, είναι βαρβαρικά, είναι Greeklish, γιατί ειστε Γρεκοί, δεν είστε Ελληνες.

Χ.Τ.: (ειρωνικά) Και γιατί είμαστε Γραικοί;

Λ.Θ.: Γιατί όλος ο κόσμος σας λέει Greece. Το λέει και ο Πλάτων: Ουδεμία σχέση έχετε με τους ενδόξους Ελληνες προγόνους σας, ουδεμία, ΟΥΔΕΜΙΑ! Κάπως έτσι μου το είχε πει ο δάσκαλος νομίζω .... (πίνει την μπύρα που του έφεραν)

Π.Η.Τ.: Χμ, ενδιαφέρον ....

Χ.Τ.: Το 'χμ' είναι επιφώνημα που δηλωνει σκέψη και πρέπει κανονικά να είναι πιο μακρόσυρτο. Μάλλον όμως δεν σκέφτεστε και πολύ, γι'αυτό και βρίσκετε αυτή τη βλακεία ενδιαφέρουσα ....

Gass: Πράγματι, κι εγώ άκουσα μόνο ένα "μ". Θα περίμενα τουλάχιστον 3.

Λ.Θ.: Εν-Δία-φέρουσα. Αυτή που γέννησε τον Δία και όλες οι έγγυες των τελευταίων 5 ετών είναι σε εν-Δία-φέρουσα, γιατί τα παιδιά που θα γεννήσουν είναι Δίες, δηλαδή θα γίνουν Ελληνες.

Π.Η.Τ.: Εμ, ίσως, αλλά ας γυρίσουμε στο θέμα μας, που είναι τα Greeklish. Αν δεν κάνω λάθος κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τα ελληνικά στην Καππαδοκία...

Καψ.: (Ρυθμικά) Η Καππαδοκία - είν'ελληνική!

Π.Η.Τ.: Παρακαλώ, κύριε Καψαλισμένε, ας μην ξεφεύγουμε από το θέμα μας! Όλοι θυμόμαστε ότι είχε ξαναγίνει λόγος για τα Γκρήκλις πριν μερικά χρόνια, όταν μεσουρανούσε η συζήτηση γύρω από τα λεγόμενα lifestyle περιοδικά, που πολλοί τα θεωρούν ως κήρυκες του μηδενισμού. Εσείς, κύριε Τάκο, πιστεύετε ότι ήταν δικαιολογημένος όλος αυτός ο θόρυβος;

Τ.Τ.: Οι αναγνώσται και δη οι εντρυφούντες εις τοιούτα φληναφήματα διατελούν σε προκεχωρημένη σύγχυση έχοντες μεταβληθεί εις υποχείρια των εκδοτών ου μην και αρχισυντακτών, συντακτών, χρονογράφων και "αρτ ντιρέκτορς", οίτινες προάγουν την εικονολαγνεία και διά τους οποίους η μόνη αρμόζουσα απάντηση από πλευράς του εγγράμματου και σώφρονος καταναλωτού είναι η άρνηση της ενισχύσεώς τους, γνωστή και ως "μποϋκοτάζ". Κοινώς, ούτε μία δραχμή στους "λαϊφσταϊλτζήδες"!

Ε.Μ.: Για μένα, αυτός ο θόρυβος για τη γλώσσα και το ύφος αυτών των περιοδικών, για τον δήθεν μηδενισμό ή ζαμανφουτισμό ή ο,τιδήποτε άλλο, δεν είναι τίποτε άλλο από τον επιθανάτιο ρόγχο του πνεύματος Παπαθεμελή! Τι να πρωτοθυμίσω στους τηλεθεατές μας από αυτήν την τρέλα; Την απόρριψη από τη Βουλή των νέου τύπου δελτίων ταυτότητας, επειδή δεν περιείχαν ένδειξη θρησκεύματος; Το "φαινόμενο Σαμαρά"; Τα "μυστικά κονδύλια";

Gass: Οχι μόνο μηδενιστικά, όχι μόνο ζαμανφουτιστικά, σαδιστικά θα έλεγα. Κι εμείς ως καλοί καταναλωτές μαζοχιζόμαστε.

Καψ.: [Προσωπικά θιγμένος] Ιδού ο ανθέλλην!

Gass: ...και ξεύρετε, μαζoχισμός σήμερα είναι η εξωτερίκευση της εσωστρεφούς εσωτερικότητας του ατόμου που προέρχεται από την υπερβολικά αντιμαζικοποιημένη αντίληψη που επικρατεί στη σημερινή φορμαλιστική κοινωνία της ιμπεριαλιστικά μεθοδευμένης υπερκατανάλωσης, κατάσταση που εγκυμονεί χιλιάδες κινδύνους για πολιτικοαθλητικά έκτροπα τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν σ' έναν ανεξέλεγχτο σοδομογομορισμό, ο οποίος αναμφίβολα θα οδηγήσει το άτομο σε ολοκληρωτική καταστροφή της προκαθορισμένης προλεταριακής κουλτούρας που καθείς μας έχει σχηματίσει.

Ε.Μ.: Εγώ δεν σας διέκοψα! Αφήστε με να ολοκληρώσω!

Π.Η.Τ.: Παρακαλώ.

Gass: Παρακαλώ.

Λ.Θ.: Οχι, μη λες παρακαλώ, γιατί έτσι καλείς τον παρά, δηλαδή τον μαμωνά, τον Maitreya, τον Γιαχβέ, τον 666, τον βελζεβούλη. Αν τον καλείς, θα έρθει και θα σου πάρει την ψυχή και θα καείς στο πυρ μαζί με τους υπόλοιπους 6,666,665 βελζεβούληδες. Παίδι! Πιάσε μια μ- πυρ-α ακόμα.

Π.Η.Τ.: Μην διακόπτετε. Κύριε Μανάβη συνεχίστε ....

Ε.Μ.: Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τη "θεούσα" κυρία Λιάνη; Ή, το τρομακτικότερο απ'όλα, την αναβίωση, το βρυκολάκιασμα της υποτακτικής με ήτα από τον κ. Ψυχοπονιάρη, που στην εφημερίδα του γράφει "να ξεκινήση", με "-η" και όχι με "-ει"; Είναι τυχαίο που αυτός ο άνθρωπος τοποθετήθηκε διοικητής στο ’γιο Όρος;

Π.Η.Τ.: Δυστυχώς ο κ. Ψυχοπονιάρης δεν είναι παρών και δεν μπορεί να απαντήσει...

Χ.Τ.: Έπρεπε να έχει προσκληθεί και να είναι παρών, αντί να κρύβεται στις Καρυές! Εάν υπάρχει ένα όνομα που είναι συνώνυμο του γλωσσικού ολέθρου, αυτό είναι το Ψυχοπονιάρης. Ξεχνούμε άραγε τον Γιάννη Ψυχοπονιάρη, προφανώς προπάππο του σοφολογιωτάτου, τον συγγραφέα του απεχθούς Ταξιδίου, ο οποίος εκόντεψε να τινάξει την γλώσσα στον αέρα στο τέλος του 19ου αιώνα; Τον έχουμε λησμονήσει;

Gass: Κατά τα φαινόμενα...

Π.Η.Τ.: Εγώ, προσωπικά, δεν τον πρόλαβα...

(Το στούντιο σείεται από τα γέλια και τις φωνές του κοινού, και τις άναρθρες κραυγές του Χρύσανθου Τακουνά. Διακοπή για διαφημιστικά μηνύματα.)

Π.Η.Τ.: Φίλες και φίλοι, μιλήσαμε έως τώρα για τα "Γκρήκλις", το κράμα από αγγλικά και ελληνικά που προτιμούν πολλοί νέοι. Η γλώσσα όμως δεν είναι μόνο αυτή που μιλάμε, αλλά και αυτή που γράφουμε. Και δεν υπάρχουν μόνο τα "Γκρήκλις" της καφετέριας, αλλά και τα γραπτά "Γκρήκλις", που μερικοί τα αποκαλούν και "Φραγκολεβαντίνικα" ή "Φραγκοχιώτικα", δηλαδή, τα ελληνικά γραμμένα με αγγλικούς / λατινικούς χαρακτήρες. Εσείς κύριε Μανάβη, τι πιστεύετε για τα γραπτά "Γκρήκλις";

Ε.Μ.: Ego pistevo afto pou pistevi i syntriptiki pliopsifia ton kompiouteradon simera: Greeklish rules! Ζήτω τα Greeklish!

[Από την κεντροαριστερή πτέρυγα του κοινού:] "Zitooo!"

Καψ.: Ζήτω το Έθνος! Ζήτω ο Στρατός! Ζήτω ο Αδελφός Ράντοβαν!

[Από την ακροδεξιά πτέρυγα του κοινού:] "Ζήτωωω!"

Gass: Ζήτω το Lokal Bass. (δις)

Καψ.: [ακάθεκτος]: Ζήτω αι Ένοπλοι Δυνάμεις.

Χ.Τ.: "Ζήτωσαν", κύριε Καψαλισμένε, πληθυντικός είναι!

Καψ.: Δεν μας χ**ετε, κύριε Τακουνά;

Gass: Κύριε Καψ! Κύριε Καψ! Σας ανακαλώ εις την τάξιν!

Π.Η.Τ.: Νομίζω πως το παρακάναμε με τον πληθυντικό, αγαπητοί φίλοι. [Περιμένει να ησυχάσει λίγο το κοινό.] Κύριε Μανάβη, εξηγήστε μας, γιατί να προτιμά κανείς τα Greeklish;

Ε.Μ.: Kat'arxin, den xreiazetai na allazeis kathe ligo kai ligaki glossa: ctrl+alt kai dostou kai matadostou... aman pia!

Λ.Θ.: Ετσι μιλαγε και ο Παναγούλιας που μας το έπαιζε Αμερικάνος και μεγάλος προπονητής, ενώ στην πραγματικότητα είναι πάνα-γούλιας, δηλαδή οι γουλιές που έπινε ο Πάνας, γι'αυτό όπου πάει προπονητής τον πίνει. Επρεπε στο Μουντιάλ να είχαν πάρει προπονητή τον Αλέφαντο, (γέλια από το κοινό) που είναι Αλεφα-όντως, γιατί το γράμμα Α δεν το λένε άλφα, αλλά Αλεφα. Αλφα το λένε οι Εβραίοι. Τα σκορ που φέραμε είναι η Πελοπόννησος. Γι'αυτό φέραμε...

και μετά έκανα το σεισμό στην Μαλακάσα.

Π.Η.Τ.: Παρακαλώ, κάντε πως δεν τον ακούσατε και συνεχίστε.

Χ.Τ.: Μη γίνει κανένας σεισμός τώρα και τρέχουμε ....

Gass: Σεισμός? Τεκτονικός ε? Ααα, να που αποκαλυφθήκατε. Μασώνοι!

Π.Η.Τ.: (ειρωνικά) Γιατί, μπορεί; Συνεχίστε άφοβα.

Χ.Τ.: Εάν κανείς βαριέται να αλλάζει γλώσσα (όπως ΚΑΙ εγώ), τότε ας δοκιμάσει και "δη άδερ γουέη αράουντ", δηλαδή (πού και πού!) να τα γράφει όλα με ελληνικούς χαρακτήρες!

Ε.Μ.: Γκρήηηκ? Νόοοου γουέεεεεηηηη! Mpliah! Ftou! Kaka! Write greeklish or disconnect! Είστε εγκάθετος του Κουτσογιωργικού μπλόκ!

Χ.Τ.: Ορίστε;

Ε.Μ.: Damn'! Ο αείμνηστος Μένιος δεν είχε βγάλει εκείνο τον φοβερό νόμο, ότι όλες οι επιγραφές, ταμπέλες, επωνυμίες, δίσκοι μουσικής, κλπ, πρέπει να έχουν τα πάντα γραμμένα πάνω τους με ελληνικούς χαρακτήρες;

Gass: Ναι, και το πήρε τοις μετρητοίς γνωστό περιοδικό πληροφορικής και έτσι μάθαμε κι εμείς την "λανθάνουσα μνήμη υστεροεγγραφής κατά ριπές"!

Χ.Τ.: Τι να περιμένεις από κάποιον, θεός σχωρέσ'τον, που το όνομά του μεταφράζεται ως "Lame(r) George";

Ε.Μ.: Ena allo kalo me ta Greeklish: den paizeis lottaria an o allos tha diavazei "Geia sou Mitso" i "?ISO8859=D9=FF=A0=F2=CF=...." kai den symmazevetai...(ase de tin periptosi pou grafeis ellinika kai vgainoun ta gnosta kai os... finlandika!!!). Kserete posos kosmos diavazei mail apo mixanimata sta opoia den mpo roun na mpoun Ellinika? (foitites se panepistimia ekso klp...) Give the mailers a chance!

Gass: ...=D8 αναλφάβητε!

Χ.Τ.: Εννοείται ότι πρέπει να σκεπτόμαστε πάντα και τον παραλήπτη! Φαντάζομαι, όμως, ότι με τα Windows 95 ένα αρκετά μεγάλο μέρος των χρηστών μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν στο ελληνικό αλφάβητο. Ή όχι;

Gass: Τα γουίντοζ είναι όργανον του Σατανά!

Ε.Μ.: Bill Gates sucks!

Gass: Big time!

Λ.Θ.: Ο Bill Gates είναι σάκος; Δεν το είχα σκεφτεί αυτό. Είχα σκεφτεί όμως ότι η Micro soft είναι μικρή και απαλή, δηλαδή 1293, δηλαδή ο200 ν100 ‘80 α3 ε10 ο400 ο500. Και ο νοών νοείτω.

Χ.Τ.: Η πολλή παρέα με συμπαθέστατους πλην υπεραπλουστευτές και ως εκ τούτου γλωσσικά νοσούντες έφηβους ή μετέφηβους έχει αρνητική επίδραση στην μνήμη και την κριτική μας ικανότητα.

Ε.Μ.: Ta greeklish einai anatreptika! Poly sto ethnikistiko to exoun riksei polloi tora teleytaia kai den goustaro! Eimai greeklishtis! Greeklish kai ksero psomi!

Καψ.: Αίσχος!

Gass: Αυτό είναι σκανδαλώδες!

Χ.Τ.: Ο ανεπανάληπτος καθηγητής της Δομοστατικής κ. Τονίνιο Τρέζο προειδοποιούσε τους υποψήφιους μηχανικούς ότι η ώρα της αλήθειας θα είναι "όταν έρθει ο σεισμός..." - και εγώ απευθύνω μια εξίσου σημαντική προειδοποίηση σε όλους μας: η ώρα της αλήθειας θα είναι "όταν έρθει ο Γκρηκλισμός..."

Gass: Για να μη μιλήσουμε κιόλας για τη μέθοδο υπολογισμού αντίστασης ολισθακάτου των Jin Ping-Zhong, Su Ba-Ying και Tan Zhong-Kai, όλοι τους γνωστοί Ελληνες ερευνητές.

Ε.Μ.: Κινδυνολογείτε! Ευτυχώς, οι νέοι σήμερα δεν "μασάνε"! Neocyber Frangolevantinist! Anarchoasciiist! Asciist Fundamentalist! Greeklishist!

Χ.Τ.: Ragiadist!

Καψ.: Πέσ'τα Χρυσόστομε!

Χ.Τ.: Χρύσανθος λέγομαι!

Λ.Θ.: Δηλαδή είσαι το άνθος του χρυσού, το προϊόν του μαμωνά, το σπέρμα του κακού! Ιδού ο Αντίχριστος!

Χ.Τ.: Ελεος!

Καψ.: [αγνοώντας τους] Τα Γκρήκλις είναι ο μανδύας του Αντίχριστου και του 666! Είναι εβραιομασονικό σχέδιο για τον αφελληνισμό μας!

Gass: Γειά στο modem σου!

Χ.Τ.: Απλώς πιστεύω ότι είναι σκέτη βλακεία, όταν μπορείς να τα αποφύγεις. Πιστεύω ότι υπάρχει το ακόλουθο φιλοσοφικό δίλημμα με τα Γκρήκλις: Θα αποτελέσουν, σε κάποια μελλοντική στιγμή, "μέρος" της ελληνικής γλώσσας; Το έκαναν οι Κινέζοι, με επίσημη μεταγλώττιση των ιδεογραμμάτων σε λατινικούς χαρακτήρες. Π.χ. για το όνομα του Μάο, όλοι γράφουν πια "Mao Zedong" και όχι "Mao Tse-tung" ή ό,τι άλλο θέλει ο καθένας. Αυτή είναι η μία δυνατότητα. Η άλλη είναι να περιορισθούν τα Γκρήκλις, εκ των πραγμάτων, στον "υπηρεσιακό"/"βοηθητικό" ρόλο που έχουν σήμερα και στην "αναρχική" μορφή τους.

Καψ.: Μας λέτε για τους Κινέζους, όταν σε θέματα γλωσσικής κάθαρσης μας έχουν δείξει το δρόμο οι πιο κοντινοί μας Γάλλοι. Ο μόνος δρόμος είναι η απαγόρευση των Φραγκολεβαντίνικων! Η καθαρή λύση! Η τελική λύση!

Ε.Μ.: Εσείς και ο κ.Πλεύρης πιθανώς θα ήσασταν θιασώτες μιας τέτοιας λύσης, αλλά θέλω να πιστεύω ότι για τον υπόλοιπο κόσμο, δεν τίθεται τέτοιο θέμα!

Μ.Ν.: Αν μου επιτρέπετε μια αναδρομή, τα Γκρήκλις χρονολογούνται, ίσως, από την Αναγέννηση ή και νωρίτερα, όταν ξεκίνησε η συστηματική σπουδή της αρχαιοελληνικής γραμματείας, που απαιτούσε μεταγλώττιση των ελληνικών χαρακτήρων σε λατινικούς. Παρεμπιπτόντως, βάσει αυτών των μεταγλωττίσεων αναπτύχθηκε και η λεγόμενη "ερασμιακή προφορά" των αρχαίων ελληνικών, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας ήταν η προφορά των διφθόγγων ως δύο ξεχωριστά φωνήεντα, όπως: - "κοϊνέ" = κοινή (koine) - "παροϊκία" = παροικία (paroikia) - "Ελόιζις" = Ελευσίς (Eleusis) Εμείς, βέβαια, συνεχώς υπενθυμίζουμε στους "δυτικούς" ότι δεν προφέρονται έτσι οι δίφθογγοι. Εκείνοι όμως πιπιλίζουν συνεχώς την ίδια καραμέλα: "τα αρχαία ελληνικά είναι διαφορετική γλώσσα από τα νεοελληνικά" και, εφ'όσον δεν υπάρχουν ηχητικά ντοκουμέντα από την αρχαιότητα, η ερασμιακή προφορά είναι αποδεκτή, όσο και οποιαδήποτε άλλη.

Χ.Τ.: Να συμπληρώσω εδώ ότι η απόλυτη γελοιοποίηση της ερασμιακής προφοράς έγινε, αναμφισβήτητα, από τον Χάρρυ Κλύνν σε δίσκο του γύρω στο 1980, όπου σατίριζε την απόπειρα του Ζισκάρ Ντ'Εσταίν να μιλήσει Ελληνικά στην τελετή υπογραφής της συμφωνίας εισόδου μας στην ΕΟΚ (Ζάππειο 1979). Ο Ζισκάρ του Χ.Κλύνν χρησιμοποίησε την ελληνική "παγοϊμία": "Εντό ο κόσμος καϊγκετάϊ κάϊ το μοϊνί κτενίζεταϊ".

Ζ.ντ'Ε.: [Με έντονη γαλλική προφορά και οργίλο ύφος] Να παγέμβω;

Π.Η.Τ.: Ίσως αργότερα, κύριε πρόεδρε. Στο θέμα μας ....

Λ.Θ.: Ναι φίλε σωστά! Ο Χάρρυ Κλυνν φταίει, γιατί στην εκπομπή του, Πολίτης Κλυνν, πάταγε κάτι κεραυνούς στο πάτωμα. Οι κεραυνοί είναι του Δία! Είναι Μασώνος, δηλαδή ο όνος μας, μας λέει να τον καβαλήσουμε, για να μας καβαλήσει μετα αυτός τον σβέρκο σαν βελζεβούλης που είναι!

Χ.Τ.: Δεν είμαστε φίλοι. Πριν μας είπες ότι είσαι όνος, δηλαδή νοός.

Λ.Θ.: Ναι, αλλά δεν ζητάω να με καβαλήσετε.

Π.Η.Τ.: Δηλαδή μας λες ότι είσαι Μασώνος, μόνο που δεν θέλεις να σε καβαλήσουμε.

Λ.Θ.: Οχι, δεν είμαι Μασώνος, είμαι σκέτος όνος.

Ε.Μ.: Vasika, ta greeklish exoun kai allo ena pleonektima: I profanis apousia tonon, se syn diasmo me tin ellipsi kapoion fonienton apo tin aggliki glossa voithoun sto na grafeis elafros grigorotera!

Χ.Τ.: Με τα λιγότερα φωνήεντα, δεν γράφεις και γρηγορότερα. Για σκεφτείτε το! Στέκει;

Ε.Μ.: Vasika, skeftesai ligotero, ara grafeis pio grigora! Etsi den einai? I mipos kano lathos?

Χ.Τ.: Είναι θλιβερό να πρέπει να σκέφτεσαι εάν θα χρησιμοποιήσεις ωμέγα ή όμικρον! Και σίγουρα, είναι και θέμα αξιών, δηλ. υποκειμενικό. Εγώ πιστεύω ότι τη γλώσσα μπορούμε να την "πασπατεύουμε", αλλά όχι και να την "ξεσκίζουμε" στο όνομα της ευκολίας.

Ε.Μ.: Xmmm... I nea elliniki pou milame einai outos i allos kseskismeni glossa... (gia ayto leme einai kai oxi esti... thymasai ti simaine sta arxaia to einai???)

Χ.Τ.: Η εξέλιξη των γλωσσών ούτως ή άλλως τείνει προς την κατάσταση μέγιστης εντροπίας. Και οι ιταλοί λένε "e" και όχι "est" (το "εστί" των λατίνων), όμως δεν θεωρείται γι'αυτόν τον λόγο "ξεσκισμένη" η γλώσσα τους. Βέβαια, "η ιστορία γράφεται από τους νικητές". Όπερ, κάποιες (ή ίσως οι περισσότερες) εξελίξεις αρχικά χαρακτηρίστηκαν ως "ξεσκίσματα", αλλά μετά υιοθετήθηκαν και καθιερώθηκαν.

Ε.Μ.: Nai, alla stin Ellada yparxoun tosoi ksenoi...

Καψ.: Να απελαθούν!

Λ.Θ.: Ναι! Και οι Λακεδαιμόνιοι ξένοι είναι. Είναι η κάθοδος των Λακε-δαιμωνίων, δηλαδή των βελζεβούληδων, των 666.

Gass: Ξεφύγατε!

Π.Η.Τ.: [Αγνοώντας τους, επιτέλους!] Συνεχίστε κύριε Μανάβη.

Ε.Μ.: ...Den einai eukolotero na mathoun ellinika otan yparxoun ta Greeklish?

Χ.Τ.: Εξκιούζ μι, αλλά αυτά είναι ΤΚ9 (δηλ. Του Κ**** τα 9μερα )! Όταν πρέπει ή θέλει κάποιος να μάθει τη γλώσσα, θα το κάνει. Στη Σουηδία, με τους τόσους μετανάστες, τα Σουηδικά δεν είναι λιγότερο δύσκολα από τα Ελληνικά. Το αντίθετο! Και όμως, όσοι βρέθηκαν εκεί, τι "είδαν" μπροστά τους; Μα φυσικά... "Speak Swedish or die!" Ή κολυμπάς ή πνίγεσαι. Και φυσικά, έμαθαν κολύμπι...

Ε.Μ.: It's only a language - let's rock!

Χ.Τ.: If you're not part of the solution, you're part of the problem!

Gass: Ναι, and, a seminar on time travel will be held two weeks ago.

Π.Η.Τ.: Υπενθυμίζω ότι συζητούμε για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ γλώσσα...

Gass: Οπωσδήποτε.

Ε.Μ.: So, what's the big deal? I glossa otan einai zontani, allazei... eite to theloume eite oxi... i eleytheria einai i mitera tis ekseliksis... Ama arxisoume ta kyrigmata, ti tha vgei?

Gass: Τίποτα. Οπως εύστοχα τόνισε κι ο μεγάλος ποιητής, "αν είναι να'ρθει θε να'ρθεί, και στην κορυφή κανέλλα". Με εννοείτε?

Χ.Τ.: Αν θέλετε να μάθετε τι σημαίνει κήρυγμα (και όχι "κύρηγμα"...) δεν θα το βρείτε στην κουβέντα μας. Θα το βρείτε αν ανοίξετε την τηλεόραση στις 7 ή 8 το πρωί (η ώρα που ο άνθρωπος είναι αποδεδειγμένα πιο δεκτικός σε ιδέες και "προπαγάνδα"), και δείτε την γνωστή φίλη της ακόμη γνωστότερης θεούσας που προσπαθεί να προσηλυτίσει τον αγουροξυπνημένο Έλληνα στα πιστεύω του κυρίου Νιώτη!

[Ο φακός κάνει ζουμ στον Μπάμπη Νιώτη, ο οποίος σε έξαλλη κατάσταση δίνει το σύνθημα:]

Μ.Ν.: Πιάστε τους... Πιάστε τους και λιανίστε τους!

Στο στούντιο εισβάλλουν οι άνδρες της Sprachpolizei, ντυμένοι με στολές των SS. Συνοδεύονται από έναν Γκεσταπίτη με μαύρη πέτσινη καπαρντίνα, μαύρο πέτσινο καπέλο, και στρογγυλό γυαλί, καθώς και από ένα κουκουλοφόρο σπιούνο. Ο σπιούνος ψιθυρίζει κάτι στον Διοικητή του αποσπάσματος. Αυτός αμέσως δείχνει κάποιον απο το κοινό και φωνάζει:

Διοικ.: Πιάστε τον! Είπε από ανέκαθεν!

Οι άντρες του αποσπάσματος σημαδεύουν κάποιον στο πλήθος...

Ο Μπάμπης Νιώτης έχει εξαφανισθεί από το στούντιο της Πλάκας και μετά από μερικά λεπτά εμφανίζεται στο κεντρικό στούντιο ντυμένος Rambo, κρατώντας ένα τεράστιο πολυβόλο των 12.7 χιλιοστών, και συνοδευόμενος (αγκαζέ) από την τηλεπαρουσιάστρια Κανέλλα Λιάνη. Ένας άνδρας της Sprachpolizei στέκεται πλάι στον Μπάμπη Νιώτη και ξετυλίγει έναν αλεξανδρινό πάπυρο, από τον οποίο ο Καθηγητής διαβάζει, μπροστά στο τρομαγμένο κοινό, τους λιπόθυμους συζητητές και το συγκλονισμένο τηλεοπτικό ακροατήριο:

Μ.Ν.: Το γλωσσικό αδιέξοδο αντιμετωπίζεται μόνο με δυναμικές λύσεις. Ήρθε η ώρα της αφυπνίσεως! Ας βοηθήσουμε να ξημερώσει μια καινούργια μέρα για την πατρίδα μας, για τον πολιτισμό μας, για την ψυχή της Ελλάδας!

Κ.Λ.: Δεν είμαστε κινηματίες! Δεν είμαστε τρομοκράτες! Δεν ήρθαμε για να κηρύξουμε τη βία! Τα πραγματικά μας όπλα είναι η θέληση, η επιμονή και η πίστη! Η πίστη στην ανάγκη να συνεισφέρουμε όλοι μας, ο καθείς με τον δικό του τρόπο.

Λ.Θ.: Ναι, τρομοκράτες! Οταν ήμουν στη Μύκονο είχε έρθει ο αρχηγός της 17 Δεκέμβρη να με απειλήσει, αλλά μελέτησα την λέξη τρομοκράτης και έπεσε το ταβάνι πάνω του.

(Κοινό μουρμουρώντας: Τον γκαντέμη, ούτε ο Μητσοτάκης - με το άκουσμα της λέξης, μερικά φώτα καίγονται).

Κ.Λ.: [Κοιτώντας στην κάμερα] Βιβλιοπώλες: μπορείτε να βοηθήσετε! Προβάλλετε εκείνα τα βιβλία, εκείνες τις εφημερίδες, εκείνα τα περιοδικά που αξίζει να διαβαστούν. Κολλήστε αυτό εδώ το αυτοκόλλητο [η κάμερα ζουμάρει σε αυτοκόλλητο με σήμα την κουκουβάγια] στα έντυπα που σέβονται την ελληνική γλώσσα. Ο κύριος Νιώτης θα εκδίδει κάθε μήνα τον σχετικό κατάλογο (index).

Μ.Ν.: Κομπιουτεράδες: μπορείτε να βοηθήσετε! Κολλήστε αυτό το αυτοκόλλητο στους υπολογιστές σας. [Η κάμερα ζουμάρει - συγγνώμη, εστιάζει - σε αυτοκόλλητο με το λογότυπο: "Greeklish: Όχι, ευχαριστώ!"]. Κυκλοφορεί και ως ετικέτα για τις δισκέτες σας, και σε ηλεκτρονική μορφή για να το στείλετε παντού με e-mail.

Gass: Εγώ, μια και η ιδιότητα μου, έμπορας πλανητών, μου επιτρέπει να έχω τεχνικές γνώσεις, μπορώ να σας βεβαιώσω ότι είναι δυνατή η κατασκευή ειδικού πρωτοκόλλου (θέλω να το πω MNP666gr), που θα καταρίπτει αυτόματα (ή και αφτόματα) ντατικές μεταφορές σε greeklish. Τα ντάτας κατόπιν θα εξαγνίζονται, θα συμπιέζονται, θα διορθόνωνται, θα σιδερώνονται, και θα παραδίδονται στα Ελληνικά. Υλοποιήσιμο τόσο σε hardware όσο και σε software.

Κ.Λ.: Ευρωβουλευτές: μπορείτε να βοηθήσετε! Η δραστηριοποίηση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την σωτηρία ΚΑΙ της δικής μας γλώσσας. Η οργάνωση "Βαβέλ", με συμμετοχή διαπρεπών φιλολόγων και ευρωβουλευτών από όλες τις χώρες της ΕΟΚ, αγωνίζεται για την αντίσταση απέναντι στην δικτατορία της αγγλικής γλώσσας! Στον αγώνα μας συμμετέχουν και οι αυτονομιστές Ουαλλοί και Σκωτσέζοι. Ετοιμάζουμε τηλεοπτικό ημίωρο με παντομίμα, που θα προβληθεί στο Euronews και θα ευαισθητοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη για τα γλωσσικά προβλήματα και για την δυνατότητα που έχουμε να συνεννοηθούμε χωρίς να καταφύγουμε στην αγγλική γλώσσα.

Λ.Θ.: Ολους: Μάθετε Ελληνικά να γίνετε Ελληνες, να διατάζετε την ύλη, να βρίσκεστε την μία στιγμή εδώ, την άλλη στο φεγγάρι και ταυτοχρόνως στην Κίνα, πάνω στο πουλί του Ουρανού. Το ένα μάτι σας θα είναι στην Αίγινα, το πόδι σας στον Ειρηνικό ωκεανό και το πουλί σας στην Κίνα, τρίτο βουνό δεξιότερα από αυτό του Ουρανού. Έροσθω.

Gass: Κι εγώ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα ψάρια.

[Ξαφνικά οι οθόνες κάνουν "νερά" και μετά από λίγο στους δέκτες εμφανίζεται ο Ερνέστος Μανάβης, που έχει καταφύγει στο στούντιο του Συντάγματος. Είναι ντυμένος Βελουχιώτης με φυσεκλίκια, αμπέχωνο και -προφανώς ψεύτικη- γενειάδα. Η κάμερα εστιάζεται σε ένα φύλλο χαρτιού που κρατά στα χέρια του. Πρόκειται για προκήρυξη γραμμένη σε Greeklish και υπογεγραμμένη από την αντιστασιακή οργάνωση ELAS. Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων το κείμενο, "to onoma tis organwsis einai to onoma tis patridas mas, epitides anorthografo, symvolika, ws elaxisti praksi antistasis stous diktatores tis glossas pou simera ekanan to proto tous xtypima".]

[Λίγα λεπτά έχουν περάσει και ο κ. Ερνέστος συλλαμβάνεται μέσα στο στούντιο από πλήθος αστυνομικών, τροχονόμων, ντεντεντέκτιβζ και ελαιοχρωματιστών-γλωσσολόγων]

42

2010-10-29T07:19:00.000-07:00

42 - η έσχατη απάντηση για τη ζωή,
το σύμπαν και τα πάντα

μια πικρή ιστορία επιστημονικής φαντασίας

Ερευνητές από μια κοινωνία ανώτερων γαλάζιων όντων κατασκευάζουν έναν υπερ-υπολογιστή με το όνομα Νέα Διακυβέρνηση και του ζητούν να δώσει την Έσχατη Απάντηση. Μετά από ενάμιση χρόνο σκέψης, ο υπολογιστής δίνει την απάντηση: Σαράντα δύο.

Ο Βαντζέλ Μεϊμάρ εξανέστη. "Σαράντα δύο; Σε έχουμε βάλει να σκεφτείς εδώ και ενάμιση χρόνο και μόνο αυτό έχεις να μας πεις;"

Η Νέα Διακυβέρνηση απάντησε: "Το έλεγξα πολύ καλά και αυτή είναι πράγματι η απάντηση. Για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ότι ποτέ δεν σκεφτήκατε ποια είναι η ερώτηση."

Η Νέα Διακυβέρνηση συμπληρώνει ότι θα σχεδιάσει έναν δεύτερο και ακόμη μεγαλύτερο υπολογιστή, ονόματι Νέα Ελλάδα, τόσο μεγάλο που μερικοί νομίζουν ότι πρόκειται για χώρα. Αυτός ο υπολογιστής θα κατασκευαστεί με σκοπό να διατυπώσει την ερώτηση. Οι γαλάζιοι ερευνητές τρέχουν το πρόγραμμα αλλά δυστυχώς η ερώτηση χάνεται, πέντε λεπτά πριν την προγραμματισμένη ώρα διατύπωσής της. Κι αυτό γιατί η Νέα Ελλάδα καταλύεται από τους Ευρωλάνδιους, οι οποίοι αργότερα αποκαλύπτεται ότι συμμετέχουν σε μια συνομωσία κασώνων που φοβούνταν ότι θα έχαναν τις δουλειές τους όταν ο κόσμος θα μάθαινε την απάντηση στο ποιο είναι το νόημα της ζωής.

Καθώς λοιπόν απουσίαζε η πραγματική ερώτηση, οι γαλάζιοι ερευνητές πρότειναν τις εξής πιθανές ερωτήσεις:

Πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος;
Πόσο πάει το μαλλί;
Πόσα πορτοκάλια φάγατε σήμερα;
Πόσα τάλαρα γυρεύεις;

Οι ερωτήσεις αυτές απορρίφθηκαν μετά πολλών επαίνων, ώσπου στη συνέχεια εμφανίστηκε το πνεύμα του Γεωργίου Μαυρομιχάλη, δολοφόνου του Καποδίστρια, το οποίο σχημάτισε με τη βοήθεια μιας κιμωλίας και ενός μαυροπίνακα την εξής φράση:

"Πόσο τοις εκατό αρκεί για να εκλεγεί ένας δήμαρχος;"

Ο Βαντζέλ Μεϊμάρ ήταν πλέον σίγουρος. Είχε μπροστά στα μάτια του την πραγματική ερώτηση στην οποία αντιστοιχούσε η Έσχατη Απάντηση.

In memory of Douglas Adams and John Capo D' Istria

Υπάρχει σχέδιο!

2010-10-13T03:52:00.000-07:00

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε το 2004. Αναδημοσιεύεται με αφορμή την έντονη σημερινή παρουσία της Ντόρας Μπακογιάννη στην πολιτική σκηνή σε εθνικό αλλά και περιφερειακό (Κρήτη) επίπεδο. Για να διαλυθεί κάθε αμφιβολία για το αν η λάσπη (η) είναι μπροστά από την εποχή της!

Η ΚΑΡΔΙΤΣΑ, Ο ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΚΑΙ Η ΛΕΒΕΝΤΟΓΕΝΝΑ ΚΡΗΤΗ

Η προεκλογική παρουσία του Κ. Καραμανλή σίγουρα διέλυσε τις όποιες αμφιβολίες υπήρχαν για την καταλληλότητά του. Αμφιβολίες που εκτρέφονταν από στημένες δημοσκοπήσεις, στις οποίες οι δασκαλεμένοι ερευνητές μασούσαν το "καταλληλότερος" και απλά ρωτούσαν "Ποιος είναι ο πρωθυπουργός;" Μέχρι τον Ιανουάριο απαντούσαν φυσικά ο Σημίτης. Μετά απαντούσαν ο Παπανδρέου, εξίσου φυσικά, καθώς ο Σημίτης είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης και ο Yorgos έκανε αρχηγικές εμφανίσεις (βλέπε χιονοπτώσεις, υπόθεση Πάχτα κ.λπ.).

Τι ήταν όμως αυτό που έφερε τούμπα την αμείλικτη πραγματικότητα της τελευταίας 22ετίας, ότι "οι ελληνικές εκλογές είναι μια αναμέτρηση όπου συμμετέχουν 22 κόμματα και στο τέλος κερδίζει το Πασόκ"; (Κατά τη γνωστή ρήση ότι "ποδόσφαιρο είναι ένα σπορ όπου παίζουν 22 παίχτες και στο τέλος κερδίζει η Γερμανία".) Ποιοι έκαναν τη διαφορά όλα αυτά τα χρόνια; Αρκούσε μια προεκλογική περίοδος, μια τετραετία ή έστω και ολόκληρη η επταετία ηγεσίας του Κ. Καραμανλή για να αλλάξουν τα πράγματα;

Η μεταστροφή, όπως θα δούμε ξεκίνησε αρκετά νωρίτερα. Η αρχή για την αγροτιά έγινε με την πολυσυζητημένη προεκλογική ομιλία του Μιλτιάδη Έβερτ στην Καρδίτσα το 1996. Ο Κώστας Λαλιώτης έκανε ρεζίλι τον "μπουλντόζα" προβάλλοντας ένα βίντεο όπου ο τότε αρχηγός της ΝΔ απαντούσε στις κραυγές "Έ-βερτ, Έ-βερτ" του πλήθους φωνάζοντας ρυθμικά "Καρ-δί-τσα! Καρ-δί-τσα!" Μετά απ' αυτό η κολωνακιώτικη και κηφισιώτικη ψήφος πήγε σύσσωμη στον Σημίτη. Ο Έβερτ όμως (που έχασε τις εκλογές, αμφισβητήθηκε και αργότερα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ) είχε εγγράψει υποθήκη για το μέλλον της παράταξής του, κλείνοντας το μάτι στους αγρότες, λέγοντάς τους "είμαι κι εγώ ένας από σας", κλονίζοντας τη βεβαιότητα ότι Πασόκ σημαίνει "πανελλήνιο ΑΓΡΟΤΙΚΟ σοσιαλιστικό κίνημα" (ρήση του Ανδρέα κι αυτή...). Τη συνέχεια τη μαρτυρά ο εκλογικός χάρτης, στον οποίο τα πάντα από το Αντίρριο και πάνω είναι βαμμένα μπλε.

* * *

Το Κολωνάκι και η Κηφισιά πήραν χρόνο για να επανακάμψουν. Ο καταλύτης ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο άνθρωπος που ξεκίνησε σαν υποκατάστατο του συχωρεμένου Μανώλη Καλαμίδα (εκπροσώπου του Υπέξ) και μέχρι τον Οκτώβριο του 1994 ήταν ο κύριος "Τίποτα", όχι μόνο κατά τον Πάγκαλο αλλά και στα μάτια πολλών νεοδημοκρατών, που αναφώνησαν "ώδινεν όρος και έτεκεν Αβραμόπουλον" όταν η ΝΔ ανακοίνωσε τον υποψήφιό της για τη δημαρχία της πρωτεύουσας. Ο Τίποτα έκανε την έκπληξη το '94, τέσσερα χρόνια αργότερα σάρωσε από τον πρώτο γύρο, και ήδη ήταν ο δημοφιλέστερος έλληνας πολιτικός. Στις εκλογές του 2000, διαβλέποντας ότι το Πασόκ δεν ήταν ακόμη έτοιμο να πέσει σαν ώριμο φρούτο, (υποτίθεται ότι) αρνήθηκε να δώσει χέρι βοηθείας στον Καραμανλή στη συνάντησή τους κάτω από την Ακρόπολη. Το ορατό αποτέλεσμα ήταν να συμβάλει (φαινομενικά) στην ήττα της ΝΔ. Αυτή όμως ήταν μόνο η μία όψη του νομίσματος... Στην

πραγματικότητα, οι Καραμανλής και Αβραμόπουλος στο πολυσυζητημένο γεύμα του "Διονύσου" συμφώνησαν σε ένα μακροχρόνιο σχέδιο επαναφοράς της αστικής ψήφου στον "φυσικό" της χώρο...

* * *

Στην τετραετία που ακολούθησε, ο Αβραμόπουλος αποδείχτηκε ο δούρειος ίππος, ο άνθρωπος που έφερε τους μετριοπαθείς του μεσαίου χώρου (τους "πασοκίσαντες" δεξιούς) στη Νέα Δημοκρατία. Και να πώς. Λίγο καιρό μετά τις εκλογές του 2000 ίδρυσε το ΚΕΠ. Αν και ο τίτλος του κόμματος ήταν "Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών", στην πραγματικότητα ΚΕΠ σήμαινε Κίνητρο Επανάκαμψης Πασοκισάντων. Ένα κόμμα που βασίστηκε στην προσωπική ακτινοβολία του τότε δημάρχου και που εμφανιζόμενο απέσπασε σημαντικά ποσοστά στα γκάλοπ, με οπαδούς προερχόμενους από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εξίσου.

Η ακμή του ΚΕΠ αποδείχτηκε βραχύβια. Παραδόξως όμως, οι εφήμεροι υποστηρικτές του ΚΕΠ δεν γύριζαν εξίσου στα κόμματα προέλευσής τους αλλά πήγαιναν ΜΟΝΟ στη Νέα Δημοκρατία! Ο μόνος τρόπος για να εξηγηθεί αυτό το φαινόμενο είναι ότι ο Αβραμόπουλος ΥΠΕΒΑΛΕ (όπως οι υπνωτιστές!) στους πιθανούς ψηφοφόρους του την ιδέα ότι, αφού υποστήριξαν (έστω και προσωρινά) Εκείνον, άρα ο φυσικός τους χώρος είναι η Νέα Δημοκρατία!

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι δύο πρώην δήμαρχοι Αθηναίων, Έβερτ και Αβραμόπουλος, έδωσαν στη Νέα Δημοκρατία και τον αρχηγό της την ευκαιρία να κυβερνά. Χωρίς αυτούς, τα πράγματα δεν θα ήταν τα ίδια και ο χάρτης της Ελλάδας θα ήταν ακόμη πράσινος.

Απομένει βέβαια το πράσινο "κάστρο" της λεβεντογέννας Κρήτης. Στους νεοδημοκράτες που έχουν σηκώσει ψηλά τα χέρια, αλλά και στους πασόκους που περηφανεύονται για την αντοχή της Μεγαλονήσου, θυμίζουμε ότι η Δεξιά δεν έχει εξαντλήσει τα χαρτιά της. Και η "ζημιά", μάλλον πάλι από δήμαρχο της Αθήνας θα γίνει: η νυν δήμαρχος Αθηναίων, Ντόρα Μπακογιάννη, είναι ως γνωστόν κρητικής καταγωγής...

H ΛΥCIC

2010-09-15T05:55:00.001-07:00

H ΛΥCIC ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΡΙCIN ΗΝΤΙΝΑ ΒΙΟΥΜΕΝ ΑΚΟΥCIΩΣ

Του αποχωρήσαντος εκ των εγκοσμίων επί τέσσαρα συναπτά έτη ιερομονάχου Αμβροσίου (κατά κόσμον Zakman) και εσχάτως επαναπατρισθέντος ίνα φωτίση τον Ελληνισμόν με την άφατον σοφίαν ην έλαβεν ως θείαν δωρεάν, τη επινεύσει του Παρακλήτου, μονάσας εν ιερά σκήτη με εγκράτειαν και αδειάλειπτον προσευχήν.

Ο κατά κόσμον Zakman ιερομόναχος Αμβρόσιος στη βιβλιοθήκη της μονής Βαλλαντιοπεδίου

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»

ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑCIC

Εν υπνώσει ων ο Αμβρόσιος έλαβεν τας κάτωθι υποδείξεις-λύcεις διά να εξέλθωμεν της κρίσεωc:

Να αναλάβει το κράτος να τυπώσει μπλουζάκια με τα εξής θέματα:

Λιονέλ Μέσι (100€)
Κριστιάνο Ρονάλντο (100€)
Ντέιβιντ Μπέκαμ με στριγκ (200€)
Φετφατζίδης (50€)
Νικοπολίδης με μηχανή γκαζόν (50€)
Σισέ με μαλλί ράστα (70€)
Τζόρβας (ξυρισμένος – συλλεκτική φωτό) (60€)
Μαραντόνα να πίνει κόκα (κόλα) (300€)
Πελέ να πίνει κόκα κόλα (150€)
Εθνική ομάδα γυναικών beach volley (250€)
Καραμανλής με μαγιό (400€)
Παπανδρέου σε κανό (500€)
Παπανδρέου και παπούτσι (700€)
Παπανδρέου και ποδήλατο (500€)
Αλογοσκούφης και καποτάστο (250€)
Ράπτη με μπικίνι (1500€)
Πάγκαλος με μαγιό (2000€)
Παπαρήγα να παίζει τάβλι (25€ φοιτητικό, 40€ κανονικό)
Τσίπρας με τη μελαμψή συνοδό (200€)
Άννα Νταλάρα σε συναυλία αντρός της (70€)

Να αναλάβει η κυβέρνησις να φτιάξει νταρτς (βελάκια) με φωτό των παρακάτω προσώπων, ως φόντο στο ταμπλό στόχευσης.

Μητσοτάκης (1000€)
Δαλούκας (500€)
Παπακωνσταντίνου (1500€)
Μέρκελ (3000€)
Κόκκαλης (7000€)
Βαρδιλογιάννης (6999€)
Ε, Ρντογάν (1300€)
Ω, Μπάμα (2500€)
Πούτιν (900€)
Μινόγκ με σορτσάκι (για τους πολύ άστοχους!) (3500€)

Τέλος, η πολιτεία να φτιάξει σάκους της πυγμαχίας με τυπωμένα πάνω τους τα πρόσωπα των:

Τζόρτζεβιτς (500€)
Γιαννακόπουλου (800€)
Καραγκούνη (800€)
Βύντρα (500€)
Κάκου (900€)
Παπουτσέλη (1200€)
Ευαγγελάτου (1600€)
Προέδρου των εφοριακών (5000€)
Προέδρου του Παναθηναϊκού (5000€)
Προέδρου του Ολυμπιακού (5000€)

Τοιουτοτρόπως, έκαστος των πολιτών θα υποχρεούται να αγοράζει μηνιαίως ένα εκ των ανωτέρων, τα οποία βεβαίως θα είναι αρίστης ποιότητος και θα φέρουν το εθνόσημον και υπογραφή γνησιότητος.

Μετά δε, την παρέλευσιν 5 ετών θα δύνανται να πωλούνται εις τιμήν διπλασίαν αποτελώντας ως έπος ειπείν μια προσοδοφόρα επένδυσιν, εις την οποία θα κληθούν να συμμετάσχουν υποχρεωτικώς όλοι οι πολίται.

Δια τους έχοντας και κατέχοντας (με φορολ. δηλώσεις άνω των 100.000€) η τιμή στην οποίαν θα δύνανται να μεταπωλήσουν τα κεκτημένα θα ορισθεί στο τριπλάσιον της αξίας των και θα πιστοποιείται εκ των αποδείξεων αγοράς.

Δέον όπως τονισθή ότι θα υπάρξουν κυρώσεις για όσα ΑΦΜ δεν αγοράσουν έστω 1 τεμάχιον μηνιαίως.

Τέλος, αι επιχειρήσεις που θα «τρέξουν» όλα αυτά τα πρότζεκτ θα φορολογηθούν με 70% αφού αναμένεται να κάνουν εξωπραγματικούς τζίρους.

Εκ των ως άνω εισόδων αναμένονται μηνιαίως εισπράξεις άνω του 1 δις ευρώ και επομένως εξέλιπεν η χρεία της τρόικας και των συναφών οίκων, ενώ διανοίγεται και η δυνατότης της Ελλάδος να επιτελέσει η ιδία το ρόλο του δανειστού εις άλλα τινά κράτη.

Ευλογείτε

Ι. Αμβρόσιος (Zakman)

The L-Day

2010-07-27T10:40:00.000-07:00

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2010, η λάσπη (η) δίνει το "παρών" και προσφέρει (αφιλοκερδώς, όπως πάντοτε) διεξόδους και απαντήσεις στη μεγάλη Κρίση που ενέσκηψε.

Για τους αδαείς, η Κρίση ήταν αναπάντεχη. Όχι για μας. Η απουσία μας κατέστη αναγκαία από τις νέες συνθήκες που (γνωρίζαμε ότι) κυοφορούνταν, ήδη από την εποχή της ήττας του θρύλου από τη Βαλένθια.

Περάσαμε διά Πειρ(αι)ώς και σιδήρου (γωνία). Βγήκαμε αλώβητοι (σχεδόν). Ερχόμαστε και πάλι. Σχετικά με τα παρελθόντα, τα τρέχοντα, τα στάσιμα και τα μελλούμενα, σύντομα θα σας ξαναδώσουμε τα Φώτα μας (βλ. φωτό).

Μείνετε συντονισμένοι!

Η αρχισυντακτική ομάδα της λάσπης (της)

RETROVISION

2010-05-24T06:07:00.000-07:00

Η ποιότητα του άσματος που θα μας εκπροσωπήσει το 2010 είναι, ευτυχώς, καταλυτικά χαμηλή κι έτσι είμαστε βέβαιοι ότι ο κ. Γερουλάνος δεν θα μπει στον πειρασμό (εκτός αν ο λυρικός Αλκαίος κάνει το θαύμα) να καυχηθεί για το υψηλό μας επίπεδο, όπως έκανε ο κ. Σιούφας στη χρυσή του εποχή.

Για να θυμηθούμε κάποια από τα περασμένα μας μεγαλεία, παρουσιάζουμε εδώ όλα τα σχετικά άρθρα της αρχικής λάσπης (της).

2002

ΣΤΟ ΝΗΜΑ ΕΧΑΣΕ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ

Στη μεγάλη ευρωπαϊκή αναμέτρηση που διεξάγεται κάθε χρόνο αυτή την εποχή και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλων των Ευρωπαίων, το μεγάλο φαβορί, ο Μιχάλης μας, έχασε στο νήμα.

Δεν πειράζει,σημασία έχει η συμμετοχή

...αλλά και η νίκη!

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ EUROVISION

Φίλοι μας, συναισθανόμενοι το μέγεθος της πικρίας από τον ά-δ-ι-κ-ο καταποντισμό της τραγουδάρας μας η Λάσπη (η) συνήλθε εκτάκτως χτες, μετά από την σχετική μπιροποσία και πιτσοφαγία και απεφάνθη τα εξής:

Αφού όλες οι χώρες συμμετέχουν με αγγλικό στίχο, θα πρέπει τα αγγλικά που ακούμε να έχουν και μία ποιότητα. Προτείνουμε λοιπόν οι τραγουδιστές να είναι κάτοχοι Proficiency (τουλάχιστον με Β), η νά'χουν συγκεντρώσει στο TOEFL πάνω από 600 μόρια! Έτσι θα περιοριστούν σημαντικά οι αγγλικοί στίχοι και θα ξαναποχτήσουν τα τραγούδια το εθνικό τους χρώμα... Άσε που αν πέσουν με τα μούτρα στο διάβασμα οι τραγουδιστές, μπορεί και να παρατήσουν το τραγούδι και να ασχοληθούν με την διδασκαλία, απαλλάσσοντάς μας από την παρουσία τους....
Προκειμένου να διατηρηθεί η εθνική ταυτότητα των υποψηφίων τραγουδιών, θα πρέπει να θεσπιστεί νόμος ανάλογος με του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ... Δηλ, μάξιμουμ αριθμός ξένων για κάθε συμμετοχή 2 άτομα! Πού ακούστηκαν μαύρες σουηδέζες... Και επίσης δικαίωμα 3 αλλαγών πριν ή και κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού.
Εφόσον στον διαγωνισμό ήκιστα παίζει ρόλο η πιότητα των τραγουδιών, αλλά αυτό που μετράει είναι ο εντυπωσιασμός, προτείνεται κάθε χώρα να συμμετέχει με ό,τι νομίζει (από τραγούδι μέχρι χορογραφία κι από ακροβατικά μέχρι παντομίμα...). Στοχεύοντας στον εντυπωσιασμό, πιστεύουμε ότι μπορεί να προκύψουν αξέχαστες βραδιές και να σταματήσουν αυτά τα στημένα παραγκίστικα χάπενειν (happenings)...
Χρειάζεται να ενθαρρυνθούν οι απανταχού ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, ώστε να «ψηθούν» να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό. Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στους transexual, που γοητεύουν εξόχως την Ευρώπη...
Προτείνεται ο διοικητικός διαχωρισμός της χώρας και η μερική αυτονομία των διαμερισμάτων της. Έτσι ώστε να μπορούν συμμετάσχουν με ξεχωριστή συμμετοχή η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Χαλκιδική κλπ, κατά το πρότυπο των πρώην χωρών της ΕΣΣΔ. Π.χ.

ΨΗΦΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Κύπρος
Γροιλανδία
Δονούσες
Αράχωβα
Αμερική ...ευχαριστώ
Θράκη
Χαλκιδική
Πελοπόννησος
Ρέντη
Αγ.Θεόδωροι

Εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της γκετοποίησης του διαγωνισμού,
είναι η διεξαγωγή του σε ομίλους. Π.χ.

Α'ΟΜΙΛΟΣ (Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισραήλ κλπ)
Β'ΟΜΙΛΟΣ (Ηνωμ.Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ισραήλ κλπ)
Γ'ΟΜΙΛΟΣ (Ολλανδία, Δανία, Βέλγιο, Εσθονία, Λετονία, Ισραήλ κλπ)
Δ'ΟΜΙΛΟΣ (Νορβηγία, Φινλανδία, Σουηδία, Λουξεμβούγο, Ισραήλ κλπ)
Ε'ΟΜΙΛΟΣ (Τουρκία, Κροατία, Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ισραήλ)
ΣΤ' ΟΜΙΛΟΣ (Ισραήλ)
Ζ' ΟΜΙΛΟΣ (κλπ, Ισραήλ)

Αφού λοιπόν θα διεξάγεται κατά ομίλους αρχικά ο διαγωνισμός, θα προκύπτουν εκείνα τα τραγούδια που θα προχωρούν στην δεύτερη φάση (τα 2 πρώτα κάθε ομίλου). Τα 14 τώρα τραγούδια θα διαγωνίζονται όπως ξέρουμε σήμερα, με την επισήμανση ότι το Ισραήλ θα έχει και 5 κανονάκια. Δηλ, αν δεν προκριθεί στην αρχή, ο διαγωνισμός επαναλαμβάνεται, μέχρι να εξαντλήσει όλες τις ζωές του, κάτι που πρακτικά θα είναι αδύνατον, αφού θα έχουν εξαντληθεί πρώτοι οι συμμετέχοντες...

Τέλος στα πλαίσια του δικαιώματος που μας παρέχεται να χρησιμοποιήσουμε αγγλικό στίχο, θεωρούμε πως ο μόνος τραγουδιστής που μπορεί να μας δώσει την πρωτιά στον διαγωνισμό είναι ο... ...

JOHNY LOGAN
Nαι! Ο τραγουδιστής των τίτλων, που έχει απεριόριστη εμπειρία και επάρκεια στα Αγγλικά!!
Ο Μπάγιεβιτς της Γιουροβίζιον,
ο Σπίλμπεργκ του διαγωνισμού,
ο Γκαγκάριν των Ευρωτραγουδιών...

Ελπίζουμε οι ιθύνοντες να τα σκεφτούν αυτά σοβαρά και να πράξουν αναλόγως!

2003

Η ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Ο διαγωνισμός της Ευρωβύζιον [ξένη λέξη είναι, όπως θέλουμε τη γράφουμε!] του έτους 2003 αποτελεί μια μεγάλη εθνική καταστροφή.

Winner takes it all :(

Η τραγουδίστρια που επελέγη να μας εκπροσωπήσει έφερε το βαρύτιμο όνομα Μαντώ, όπως και η ηρωίδα Μαυρογένους της ελληνικής εθνεγερσίας. Δυστυχώς η καλλιτέχνις δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος όχι μόνο του ηρωικού της ονόματος, αλλά ούτε και της καταγωγής της: λέγεται Σταματ[ελ]οπούλου και προφανώς είναι απόγονος του Νικήτα Σταματελόπουλου, του γνωστού Νικηταρά ή Τουρκοφάγου.

Τρίζουν τα κόκκαλα...

Η κυρία Σταματ[ελ]οπούλου έχασε. Και δυστυχώς όχι με διαφορά ...στήθους. Ανεξάρτητα από το ποιο μέρος του σώματος έβλεπαν οι τηλεθεατές, η Μαντώ είδε (με τα κυάλια!) την πλάτη της ομότεχνής της από την Τουρκία. Την οποία μάλιστα η εκπρόσωπός μας είχε βοηθήσει στα πρώτα της βήματα. Αυτά έχει η ζωή.
Ακολουθώντας την τακτική του σκωτσέζικου ντους, οι περισσότεροι ευρωπαίοι (ημών συμπεριλαμβανομένων) αποφάσισαν να χρυσώσουν το χάπι στην Τουρκία. Πριν λίγο καιρό ανέβαλαν για τις καλένδες την ένταξη του "γίγαντα της ανατολικής Μεσογείου" στην Ευρωπαϊκή Ενωση και, για να του τη σπάσουν ακόμη περισσότερο, δέχτηκαν χώρες μινιατούρες όπως η Κύπρος και η Μάλτα (στην επόμενη διεύρυνση φημολογείται ότι θα μπει μέχρι και το Λιχτενστάιν). Λίγο από τύψεις και ενοχές, λίγο από διάθεση εξευμενισμού, κάθε χώρα ένιωθε "υποχρεωμένη" να δώσει κάποιους βαθμούς ή ακόμη και το δωδεκάρι στην Τουρκία.
Θα θέλαμε εδώ να στηλιτεύσουμε τη στάση της ελληνικής επιτροπής. Οι βαθμοί που έδωσε η Ελλάδα στην Τουρκία ήταν καθοριστικοί για τη νίκη της τελευταίας. Το χειρότερο όμως δεν είναι η νίκη των Τούρκων, ούτε το ότι η ελληνική συμμετοχή για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε κατώτερη των προσδοκιών. Ο εφιάλτης είναι το γεγονός ότι η Τουρκία θα είναι η διοργανώτρια του επόμενου διαγωνισμού.
ΠΡΩΤΟΝ διότι οι γείτονες θα επιδιώξουν να κλέψουν τα φώτα της δημοσιότητας, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να είναι συνεχώς στραμμένα επάνω στην Ελλάδα λόγω Ολυμπιάδας.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ διότι αν διοργανώσουν έναν επιτυχημένο διαγωνισμό (πράγμα σίγουρο, διότι θα "σκιστούν"), την ώρα που εμείς ακόμη θα αγκομαχούμε να ολοκληρώσουμε την ολυμπιακή προετοιμασία (με αβέβαια έκβαση), είναι πολύ πιθανό η ΔΟΕ να αποφασίσει την τελευταία στιγμή την διεξαγωγή των Αγώνων στην Τουρκία.
Και ΤΡΙΤΟΝ (και φαρμακερόν) διότι η πιθανότερη ημερομηνία διεξαγωγής του επόμενου διαγωνισμού είναι η αποφράς επέτειος της 29ης Μαϊου. Καθότι πέφτει και Σάββατο. Φανταστείτε, 551 χρόνια μετά την Αλωση της Πόλης, ολόκληρη η Ευρώπη να καλείται να γιορτάσει στον Βόσπορο...
Ως Ελληνες έχουμε δύο επιλογές. Η μία είναι να βρούμε μια κατάλληλη πρόφαση για να αποφύγουμε τη συμμετοχή μας. Η δεύτερη είναι να "κατεβάσουμε" μια ανεπανάληπτη συμμετοχή, η οποία θα σαρώσει και έτσι θα πάρουμε, όχι την Πόλη βέβαια, αλλά μια μικρή και γλυκειά εκδίκηση. Ας ελπίσουμε ότι θα βρούμε τρόπο να περισώσουμε την τσαλακωμένη μας τιμή...

"Και του χρόνου";

2004

Sakis! Sakis! Sakis!
Ο Βύζας, το Βυζάντιο και η Eurovision

Πριν ακόμη γεννηθεί ο Σάκης Ρουβάς (1972) μεσουρανούσε ήδη ένα μεγάλο αστέρι των ελληνικών γηπέδων:

Ο Σάκης Κουβάς!

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής είναι ίσως ο μόνος θρυλικός ποδοσφαιριστής του Βύζαντα Μεγάρων, ο βασικός συντελεστής των μεγάλων διακρίσεων της ομάδας (άνοδος στην Α' Εθνική μεταξύ 1966-1970).

Ο παλιός και ο νέος Σάκης έχουν κι άλλα κοινά σημεία, πέρα από τα παρόμοια ονοματεπώνυμα.
Πρώτον:
Ο Κουβάς έπαιξε στον Βύζαντα. Ο αρχαίος Βύζας ήταν ο ιδρυτής του Βυζαντίου, της μετέπειτα Κωνσταντινούπολης / Istanbul, όπου διαγωνίστηκε το 2004 ο Ρουβάς.
Δεύτερον:
Την εποχή της μεγάλης του δόξας, ο Βύζας του Κουβά ήταν γνωστός ως Ευρωβύζαντας, μια και παραλίγο να βγει στα ευρωπαϊκά κύπελλα (τελικά τερμάτισε 7ος το 1967-68). Ο διαγωνισμός στον οποίο έλαβε μέρος το 2004 ο Ρουβάς ήταν η Ευρωβύζιον.
Τρίτον:
Τόσο ο Κουβάς όσο και ο Ρουβάς στενοχώρησαν, σε κάποια στιγμή της καριέρας τους, τους Κύπριους. Ο Κουβάς το 1968, όταν έβαλε και τα πέντε γκολ της ομάδας του στο Βύζας - Ολυμπιακός Λευκωσίας 5-1, ο δε Ρουβάς το 1997, όταν τραγούδησε ανήμερα της ποντιακής γενοκτονίας (19 Μαϊου) στην πράσινη γραμμή της Λευκωσίας με τον Μπουράκ Κουτ.
Τέταρτον:
Ρουβάς και Κουβάς συναντιούνται και σ' ένα ακόμη σημείο: Όσοι στοιχημάτισαν υπέρ της νίκης του Ρουβά στον διαγωνισμό του 2004, βρέθηκαν... "στον κουβά". Ας όψεται η Ρουσλάνα.

Υστερόγραφον
Οι Τούρκοι δέχτηκαν να μη γίνει 29 Μαϊου ο διαγωνισμός. Κατάπιαν ακόμη και το ότι έγινε στις 15 Μαϊου (ημέρα, με το νέο ημερολόγιο, της άφιξης του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη πριν 85 χρόνια). Ζητωκραύγασαν υπέρ του Σάκη. Έδωσαν και ψήφο στην Κύπρο. Όλα για χατίρι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φρόντισαν πάντως να θυμίσουν στον κόσμο ότι τέτοιες μέρες (19 Μαϊου 1919) αποβιβάστηκε ο Κεμάλ στη Σαμψούντα. Ή μήπως δεν προσέξατε τον τουρκο-ποντιακό χορό στο διάλειμμα του διαγωνισμού;

2005

Εδώ είναι ο Παράδεισος, κι η Κόλαση (του Δάντη) εδώ

Η λάσπη (η) είχε τολμήσει!

Πίστεψε από την πρώτη στιγμή στον Μεγάλο Τραγουδοποιό και το απέδειξε έμπρακτα, ορίζοντας τον "Σύλλογο Πιστών Χρίστου Δάντη" ως χορηγό επικοινωνίας του μνημειώδους έργου "Κασωνικό Μανιφέστο" που φιλοξένησε στις ηλεκτρονικές της σελίδες.

Ήμασταν σίγουροι ότι αυτός ο καλλιτέχνης κάτι παραπάνω θα έχει να προσφέρει από τα Δακτυλικά Αποτυπώματα και το Αμάν Αμάν.

Είδαμε - μόνοι εμείς -το βαθύτερο νόημα πίσω από τη σχιζοφρενική φράση Κι Όταν Δε Θα Σ' Αγαπάω, Πιο Πολύ Θα Σ' Αγαπώ.
Γίναμε η μοναδική ελληνική ανεξάρτητη ιστοσελίδα που ασχολήθηκε με την Μεγάλη Αγαπημένη του ήρωά μας.

Σήμερα λοιπόν δικαιωνόμαστε. Ο XPICTOC ΔΑΝΤΗC επιστρέφει μετά δόξης και τιμής από το Κίεβο, την πόλη-κλειδί για τη διάδοση της πίστης εντός "πασών των Ρωσιών".

Μαζί του επιστρέφουν με το τίμιο ξύλο (από το οποίο είναι φτιαγμένη η λύρα του μεγάλου κρητικού λυράρη Βλαχάκη ή "Δάντη") οι ΙCΑΠΟCΤΟΛΟΙ Έλενα και Κωνσταντίνος.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

ΟΙ ΟΥ(Κ)ΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ

Η ασφαλτόστρωση του δρόμου που οδηγεί στο συναυλιακό μέγαρο του Κιέβου ολοκληρώθηκε λίγο πριν τον διαγωνισμό της Eurovision.
Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Ελλάδα... Δικοί μας άνθρωποι (και) οι Ουκρανοί.

2006

Η ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΚΥΜΑΤΙΣΕ ΣΤΟ Ο.Α.Κ.Α.!

Εμείς οι Έλληνες έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε περήφανοι για τους Φινλανδούς Lordi που θριάμβευσαν στον διαγωνισμό Eurovision 2006. (Είναι κρίμα που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέφυγε να φωτογραφηθεί μαζί τους, προφασιζόμενος ότι ήταν στο καμαρίνι της Άννας Βίσση την ώρα της απονομής.)

Κι αυτό για τρεις λόγους:

Πρώτον
Τα 'τέρατα' ανέμισαν τη γαλανόλευκη (έστω τη δική τους γαλανόλευκη) ενώ η κυπριακής καταγωγής εκπρόσωπός μας το μόνο που κατάφερε να ανεμίσει ήταν τα μαλλιά της.

Δεύτερον
Με τη νίκη-έκπληξη απέναντι στο 'φαβορί' (που τελικά αποδείχτηκε Αστραχάν) οι Lordi μάς απάλλαξαν από την υποχρέωση να διοργανώσουμε ένα ακόμη δαπανηρό θέαμα.

Τρίτον
Οι Lordi κατάγονται από την πόλη Ροβανιέμι, γνωστή και σαν 'χωριό του Αη-Βασίλη'. Είναι λοιπόν ευκαιρία, κάνοντας την υπέρβασή μας, να ξεχάσουμε την Καισάρεια της σημερινής Τουρκίας (που ποιος ξέρει πότε θα αξιωθεί να γίνει τμήμα της Ε.Ε.) και να στραφούμε στον Αρκτικό Κύκλο: η Φινλανδία είναι ήδη μέλος της Ένωσης, ανήκει στην ίδια ζώνη ώρας και, ας μην ξεχνάμε, έχει το μεγαλύτερο (μετά την Ελλάδα και την Κύπρο) ποσοστό Ορθοδόξων Χριστιανών στην Ε.Ε. Σκεφτείτε το: Μετά από όλα αυτά, εξακολουθεί να σας φαίνεται ξενόφερτος ο Φινλανδός Santa;

ΑΠΟΨΕ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΤΑ ΤΑΛΙΡΑ...

2010-04-20T00:57:00.000-07:00

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στη λάσπη (την) κατά την περίοδο προ-ολυμπιακής ανακατασκευής του Σταδίου Καραϊσκάκη (2003)

Η λάσπη (η) επανέρχεται στο αναπάντητο ερώτημα για το Στάδιο Καραϊσκάκη, με αφορμή τον νέο σχεδιασμό του φαληρικού γηπέδου, που πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε.

Θυμίζουμε ότι το Καραϊσκάκη είχε χτιστεί ως ποδηλατοδρόμιο, πολλά χρόνια πριν μπουν στο λεξιλόγιό μας οι φράσεις "αυθαίρετη δόμηση" και "αρχαιολογική υπηρεσία", στο δυτικό άκρο των Μακρών Τειχών.

Η φυσική θέση του σταδίου, κοντά στις εκβολές του Κηφισού και στα όρια του παλιού βαλτότοπου που ήταν γνωστός με το όνομα Αλίπεδον, προσφερόταν για την φύτευση και εύκολη συντήρηση χλοοτάπητα.

Πλην όμως, επί δεκαετίες (στα πέτρινα χρόνια της φτώχειας) η αγωνιστική επιφάνεια είχε καρβουνόσκονη και όχι χορτάρι. Οι παλαιότεροι "γαύροι" θυμούνται το κατάβρεγμα του σταδίου πριν τους αγώνες για να μη σηκώνεται κουρνιαχτός.

Τα τέρματα του σταδίου έβλεπαν, το ένα προς την οδό Πειραιώς και το άλλο προς την θάλασσα. Είχε δηλαδή τον προσανατολισμό βορρά-νότου.

Το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου, πριν την διεξαγωγή του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου του 1969, προχώρησε σε ανακατασκευή του γηπέδου. Με τη νέα διάταξη, τα τέρματα άλλαξαν προσανατολισμό κατά 90 μοίρες, έβλεπαν δηλαδή προς την Καστέλλα και το Νέο Φάληρο (δύση-ανατολή).

Μέσα στον ενθουσιασμό για το "καινούργιο κοσκινάκι", ελάχιστοι απόρησαν γι'αυτήν την αλλαγή. Οι περισσότεροι θαμπώθηκαν από τον χλοοτάπητα, το ταρτάν, τον πύργο των τηλεοπτικών μεταδόσεων, τους ηλεκτρονικούς πίνακες και τους προβολείς.

Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ λόγο για τον οποίο έπρεπε να αλλάξει ο προσανατολισμός του φαληρικού σταδίου, καθώς επίσης και τον λόγο για τον οποίο ο δεύτερος ηλεκτρονικός πίνακας βρισκόταν σε "άσχετη" θέση, στη γωνία πάνω από τη θύρα 13, και όχι συμμετρικά ως προς τον πρώτο.

Το αρχικό σχέδιο ήταν να αναβαθμιστεί το υπάρχον στάδιο παραμένοντας στην αρχική του θέση. Κατά τις εκσκαφές όμως για την τοποθέτηση χλοοτάπητα, βρέθηκαν κάποιες "παράξενες πέτρες". Σύντομα διαπιστώθηκε ότι ήταν τα ερείπια των άγνωστων μέχρι τότε οχυρωματικών πύργων των Μακρών Τειχών.

Οι κατασκευαστές ανατρίχιασαν. Οι προθεσμίες για την ανακατασκευή του σταδίου ήταν και τότε ασφυκτικές (όπως σήμερα με τους Ολυμπιακούς Αγώνες). Οι "παράξενες πέτρες" δεν μπορούσαν να βγουν στην κοινή θέα χωρίς να γίνει σκάνδαλο, την εποχή που η "Ελλάς Ελλήνων" ξεκινούσε να αξιοποιεί τουριστικά την κλασική της κληρονομιά.

Τα επιτελεία της τότε "διαπλοκής" μετά από μια σειρά ολοήμερων και ολονύκτιων συσκέψεων, κατέληξαν στη μοναδική εφαρμόσιμη λύση. Και αυτή ήταν, ο αναπροσανατολισμός του σταδίου κατά 90 μοίρες, έτσι ώστε τα δύο σημεία των αρχαιοτήτων να βρεθούν εκτός αγωνιστικού χώρου. Στα σημεία αυτά χτίστηκαν, στο μεν ένα ο πύργος τηλεοπτικών μεταδόσεων, στο δε άλλο το άγνωστης χρησιμότητας (για όσους δεν ήξεραν την αλήθεια) "τρίγωνο" που στην κορυφή φιλοξενούσε τον 2ο ηλεκτρονικό πίνακα και στο ισόγειο το κυλικείο.

Ο σημερινός ανα-ανασχεδιασμός του σταδίου Καραϊσκάκη γίνεται ΔΗΘΕΝ για να βρίσκεται η εξέδρα της φιλοξενούμενης ομάδας κοντά στον σταθμό του ηλεκτρικού, με τον οποίο θα επικοινωνεί με αποκλειστική ράμπα, ώστε οι μιαροί οπαδοί των αντιπάλων ΝΑ ΜΗ ΜΟΛΥΝΟΥΝ το "ιερό χώμα" προ του φαληρικού σταδίου. Αυτά βέβαια είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Αυτό που κανείς δεν θα τολμήσει να ομολογήσει, αλλά που εμείς ξέρουμε, είναι ότι το στάδιο ξαναγυρίζει στον αρχικό του προσανατολισμό και έτσι ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ και σταματούν να τρίζουν τα Κόκκαλα των αδελφών Ανδριανόπουλων...

Και τι απέγιναν οι "παράξενες πέτρες", θα αναρωτηθεί ο αφελής αναγνώστης. Απλά, τα μηχανήματα των εκσκαφών ζορίστηκαν λίγο παραπάνω στα συγκεκριμένα σημεία, βρίσκοντας βράχο αντί για το λεπτό φαληρικό χώμα. Κάποιοι εργοδηγοί και χειριστές απόρησαν. Η εντολή όμως των κυνικών εκσυγχρονιστών ήταν σαφής: "Σκάσε και σκάβε". Οι εργάτες κοιτάχτηκαν σιωπηλά μεταξύ τους και ο ένας τους έκανε νόημα προς τη μεριά της πάλαι ποτέ "θύρας 7". Εκεί είδαν τα φορτηγά να αδειάζουν τα μπάζα της εκσκαφής μέσα σε κάτι που έμοιαζε με τάφρο...

Μεγάλα Έργα, Μεγάλα Μυστικά: Στοές της Αθήνας

2010-02-10T02:08:00.000-08:00

Το άρθρο που ακολουθεί πρωτοδημοσιεύτηκε το 2000 (ή κάπου τότε) στη λάσπη (την). Ξαναγίνεται επίκαιρο με την "ανακάλυψη" τμήματος των μακρών τειχών κατά τη διάρκεια εργασιών αναβάθμισης των ΗΣΑΠ.

Δεκαετία του 1950. Η Αθήνα, 85 χρόνια μετά την λειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών - Πειραιώς, δικαιούται πλέον (δια) να καυχάται ότι έχει την πρώτη της γραμμή "μετρό". Το Μοναστηράκι και η Ομόνοια συνδέονται υπογείως με την γραμμή του "θηρίου" (του τραίνου ανάμεσα στην Πλ. Αττικής και την Κηφισιά). Σχεδόν αμέσως μετά την εκσκαφή της σήραγγας και την λειτουργία της νέας γραμμής, παρατηρείται μια ασυνήθιστη δραστηριότητα σε δημόσια έργα στο κέντρο της πρωτεύουσας. Από τους περισσότερους, η δραστηριότητα αυτή αποδόθηκε στους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της μεταπολεμικής Ελλάδας και τις πρωτοβουλίες του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων, και μετέπειτα πρωθυπουργού κ.λπ., Κων. Καραμανλή. Αυτή η ερμηνεία όμως χωλαίνει. Η Ελλάδα ήταν μια χώρα εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης, μια χώρα με χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Η αμερικανική βοήθεια είχε εξανεμισθεί στον εμφύλιο και στους "νέους Παρθενώνες" (Μακρόνησο κ.λπ.). Τουτέστιν, χρήματα για πανάκριβα δημόσια έργα δεν περίσσευαν. Κάποιοι άσκησαν την γνωστή μίζερη κριτική (γκρίνια) για "έργα βιτρίνας της εξουσίας". Μόνο μια μικρή ομάδα ανθρώπων γνώριζε την πραγματική αιτία αυτού του κατασκευαστικού οργασμού - την οποία η λάσπη (η) σάς παρουσιάζει σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, 45 χρόνια μετά.

[χαρακτηριστική εικόνα κατασκευαστικού οργασμού]

Είναι άραγε τυχαίο ότι κανείς δεν έχει δώσει ικανοποιητική απάντηση σε μια σειρά από ερωτήματα όπως:

Τον καιρό που ο Μαραθώνας στέρευε, η Υλίκη αγκομαχούσε και το φράγμα του Μόρνου ήταν ανύπαρκτο, ποιος ο λόγος να αποκτήσει συντριβάνι η Ομόνοια; Και πού βρέθηκε το νερό;
Γιατί, εντελώς ξαφνικά, σε μια περίοδο που το πρόβλημα χώρου δεν ήταν ακόμη ασφυκτικό, η Αθήνα γέμισε με πολυκατοικίες που διασχίζονταν από ...στοές; Γιατί ήταν αναγκαίο να γίνει σχετική τροπολογία στον Οικοδομικό Κανονισμό, η οποία μάλιστα πέρασε ...νύχτα από την βουλή;
Ποια η αληθινή αιτία των αλλεπάλληλων καθυστερήσεων στην μελέτη και κατασκευή του μετρό της Αθήνας;
Τι ώθησε τους Τέκτονες της Αθήνας να εγκατασταθούν, αν έχετε τον θεό σας, στην Αχαρνών - και όχι σε περιοχές όπως το Κολωνάκι ή το Ψυχικό;
Είναι δυνατόν απλά και μόνο τα μικροσυμφέροντα μιας ομάδας ...λεωφορειούχων (όπως πολλοί "καταγγέλλουν") να υπαγόρευσαν το ξήλωμα των γραμμών του τραμ και την εγκατάσταση ενός απίστευτα εκτεταμένου δικτύου τρόλλεϋ, τα οποία - παρά τα μύρια προβλήματα - κανείς ακόμη και σήμερα δεν διανοείται να καταργήσει;
Γιατί το Στάδιο Καραϊσκάκη δεν απόκτησε χλοοτάπητα παρά μόνο όταν ...μετακινήθηκε;

Η λάσπη (η) αποκαλύπτει ότι η κατασκευή της σύνδεσης Μοναστηράκι - Ομόνοια - Βικτώρια - Αττική ήταν ο καταλύτης για μια σειρά από αποφάσεις και ενέργειες, στις οποίες μπορούν να αποδοθούν (σε μεγάλο βαθμό) οι μετέπειτα κυκλοφοριακές και περιβαλλοντικές κακοδαιμονίες της Αθήνας. Η εκσκαφή της νέας σήραγγας έφερε στο φως (ή μάλλον άφησε στο σκοτάδι) ένα εντυπωσιακό όσο και παμπάλαιο σύστημα υπόγειων κατασκευών. Κάτω από την γνωστή αρχαία Αθήνα βρισκόταν μια άλλη Αθήνα, μια μυστηριώδης υπόγεια πόλη! Κατακόμβες, σήραγγες, αποθήκες και άλλα σημάδια ανθρώπινης δραστηριότητας, καθώς και ένα υπόγειο ρέμα, όλα αυτά μερικά μόλις μέτρα κάτω από το σημερινό έδαφος της Αθήνας. Το ευτύχημα για τους τότε κρατούντες ήταν ότι δεν υπήρχαν τα σημερινά αδηφάγα media, και έτσι η ανακάλυψη δεν έτυχε δημόσιας συζήτησης και προβολής. Οι αρμόδιοι είχαν μια (μικρή αλλά υπαρκτή) πίστωση χρόνου έως ότου αποφασίσουν τι να κάνουν. Τελικά, επικράτησαν οι ακόλουθες σκέψεις:

Από αρχαιολογικής πλευράς, εκείνη την εποχή (συν ή πλην δέκα χρόνια, δεν έχει και τόση σημασία) διεξαγόταν η ανασκαφή στην αρχαία Αγορά. Οι αμερικανοί (το τονίζουμε γιατί είναι σημαντικό) αρχαιολόγοι είχαν επενδύσει στις εργασίες της Αγοράς και δεν υπήρχε περίπτωση να τα μαζέψουν και να στραφούν στα νέα ευρήματα, όσο σημαντικά κι αν ήταν αυτά. Aλλωστε, τα πρωτεία στις κατακόμβες τα είχε η Ρώμη, και το παπικό κατεστημένο ήταν σίγουρο ότι θα ασκούσε βέτο σε περίπτωση ανάδειξης κατακομβών στην Αθήνα. Οι μόνοι που έδειξαν ενδιαφέρον για την "υπόγεια Αθήνα" ήταν οι αρχαιολόγοι της σοβιετικής Ακαδημίας, αλλά καταμεσής του ψυχρού πολέμου ήταν φυσικό τα πρώτα δείγματα ρωσικού ενδιαφέροντος να συναντήσουν την ευγενή άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης.
Εάν μία μάλλον αδιάφορη αρχαιολογικώς περιοχή όπως τα Χαυτεία είχε τόσο σπουδαία ευρήματα, οι ιθύνοντες σκέφτηκαν ότι οι αναμενόμενες εργασίες θεμελίωσης πολυκατοικιών σε κεντρικότερα σημεία της πόλης (θεμελίωσης που προχωρά βαθύτερα απ' ό,τι στα μικρά σπίτια) θα αποκάλυπταν ανυπολόγιστο εύρος αρχαίων υπόγειων έργων. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να υπονομεύσει (κυριολεκτικά) την ανοικοδόμηση της "νέας" Αθήνας.
Η συγκλονιστικότερη αποκάλυψη έγινε μετά από δειγματοληπτικές γεωτρήσεις που διεξήχθησαν με άκρα μυστικότητα (τρυπώντας από τους υπονόμους προς τα κάτω) στην περιοχή του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας. Εκεί βρέθηκε ότι υπήρχε ένα δίκτυο σχεδόν ευθύγραμμων στοών που διασταυρώνονταν κάτω από το Σύνταγμα. Με θαυμαστή διορατικότητα, η ηγεσία του Υπουργείου Δημ. Έργων αναγνώρισε ότι αυτές οι στοές θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν για την κατασκευή του μελλοντικού δικτύου μετρό της Αθήνας. Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να μείνουν μυστικές, ώστε να αιτιολογηθεί η γενναιόδωρη παροχή κονδυλίων για χρηματοδότηση του έργου (μελέτες, γεωτρήσεις, μετροπόντικες, κ.λπ.), τα οποία δεν θα δικαιολογούνταν εάν οι χρηματοδότες γνώριζαν ότι οι στοές είναι, πρακτικά, ήδη έτοιμες.
Όπως γνωρίζουν ακόμη και οι τεταρτοετείς φοιτητές των Πολυτεχνείων, αρκετές πόλεις προχώρησαν στην κατασκευή του μετρό αξιοποιώντας γραμμές από το υπάρχον δίκτυο τραμ. Για παράδειγμα, στις Βρυξέλλες, δημιουργήθηκε το λεγόμενο "προ-μετρό", με την δημιουργία ανοιχτού ορύγματος και την "βύθιση" της υπάρχουσας γραμμής τραμ - το όρυγμα σε επόμενη φάση καλυπτόταν και μετατρεπόταν σε στοά, και το "προ-μετρό" γινόταν κανονικό Μετρό. Επειδή, όμως, μία τέτοια λύση θα κατέστρεφε την οροφή των υπαρχουσών στοών στην Αθήνα, και άρα θα «χάλαγε» το σχέδιο μακρόχρονης και δαπανηρής υλοποίησης του μετρό, έπρεπε να βρεθεί ένας εύσχημος τρόπος ώστε να ματαιωθεί η λύση του «προ-μετρό». Κάπως έτσι αποφασίστηκε το ξήλωμα των τραμ. Το μεταφορικό μέσο που μετέφερε τόσες γενιές Αθηναίων χαρακτηρίστηκε "γραφικό" και "οπισθοδρομικό", και γι' αυτό έπρεπε να αντικατασταθεί από το "μοντέρνο" και "χάι-τεκ" τρόλλεϋ. Από τότε έως σήμερα, πολλοί έχουν μιλήσει για την αναγκαιότητα επαναφοράς του τραμ, μέχρι και μελέτες έχουν γίνει, αλλά παραμένουν ανυλοποίητες. Είναι δυνατόν αυτό να οφείλεται απλά σε σύμπτωση;

Τα σχέδια του αμερικανικού παράγοντα, των ντόπιων λακέδων του (και εννοούμε κυρίως τον ΟΠΑΠ και τον ΟΓΑ), του παπισμού αλλά και της διεθνούς μασονίας (θα καταλάβετε παρακάτω πού κολλάει η μασονία) υλοποιήθηκαν με τους ακόλουθους τρόπους:

Αποφασίσθηκε να τηρηθεί άκρα μυστικότητα για τα "ευρήματα των Χαυτείων". Κοντολογίς, τα σκέπασε το χώμα και η λήθη. Το μόνο ίχνος είναι μία μυστηριώδης εσοχή στον βράχο, την οποία μπορείτε να δείτε από το βαγόνι του ηλεκτρικού σιδ/μου, στο δεξί σας χέρι όπως ανεβαίνετε, σε περίπτωση που κοπεί το ρεύμα και ακινητοποιηθεί ο συρμός με σβηστά τα φώτα περίπου 354 μέτρα μετά την Ομόνοια.
Το υπόγειο ρέμα, το οποίο πιστεύεται ότι ήταν ο Ουτιδανός, δηλ. ο χαμένος παραπόταμος του (επίσης χαμένου) Ηριδανού, διοχετεύθηκε με κρυφό αγωγό μέχρι την Ομόνοια και απετέλεσε την πηγή του συντριβανιού που στόλιζε (τρόπος του λέγειν) την πλατεία μέχρι το 1994 περίπου. Κατόπιν, η δημοτική αρχή του κ. Αβραμόπουλου χρησιμοποίησε το ίδιο νερό για τα απειράριθμα συντριβάνια που η ίδια κατασκεύασε. Τώρα πλέον ξέρουμε ότι το νερό του Ουτιδανού (το οποίο ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπεχωδέ και όχι του Δήμου Αθηναίων!) αποτέλεσε την βαθύτερη, πλην ανομολόγητη, αιτία της γνωστής κόντρας του δημάρχου με τον υπουργό κ. Λαλιώτη. Κι ακόμη, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί κάποια εφημερίδα έσπευσε με νόημα να χαρακτηρίσει "στωικό" τον κ. Αβραμόπουλο.
Όσες αρχαίες στοές ανακαλύφθηκαν κατά την θεμελίωση των κεντρικών πολυκατοικιών καλύφθηκαν από τις γνωστές εμπορικές στοές. Κανένας εργολάβος δεν αναλάμβανε την ευθύνη να σηκώσει κολώνα ακριβώς πάνω από μια αρχαία στοά. Και επειδή δεν ετίθετο θέμα να μείνει ακάλυπτος ο χώρος της αρχαίας στοάς (άρα εκτεθειμένος σε μελλοντικές "ευαισθησίες"), δημιουργήθηκαν οι μοντέρνες στοές, οι οποίες μάλιστα προβλήθηκαν και ως παγκοσμίως πρωτότυπη ιδέα για την εκμετάλλευση του διαθέσιμου χώρου. Για να απομακρυνθεί κάθε ίχνος ιστορικής σύνδεσής τους με το παρελθόν του χώρου, οι στοές δεν πήραν αρχαιοπρεπείς ονομασίες (πράγμα παράξενο, αν αναλογιστούμε ότι σχεδόν τα πάντα στην νεώτερη Ελλάδα έχουν βαπτιστεί προς τιμήν των αρχαίων προγόνων), αλλά πήραν ονόματα ημιάγνωστων προσωπικοτήτων της σύγχρονης Ελλάδας, όπως αποτυχημένων πολιτικών (π.χ. Στοά Πεσμαζόγλου, προς τιμήν του προέδρου του "Κοδησό") ή μέτριων παλαίμαχων ποδοσφαιριστών (π.χ. Στοά Νικολούδη, για τον διεθνή μεσοεπιθετικό της ΑΕΚ). Θα έχετε προσέξει τις πολυεπίπεδες στοές στην περιοχή της Ομόνοιας. Σε μία απ' αυτές, στο WC ενός μπιλιαρδάδικου δύο επίπεδα κάτω από το οδόστρωμα, βρίσκεται σφραγισμένη η μυστική κεντρική είσοδος πρόσβασης στις αρχαίες στοές.
Οι Τέκτονες των Αθηνών, πληροφορημένοι για την ύπαρξη αρχαίων στοών, προσφέρθηκαν να συμμετάσχουν στην συγκάλυψή τους, με αντάλλαγμα την παραχώρηση του χώρου αρχαίας στοάς κοντά στο κέντρο και την παροχή άδειας ανεγέρσεως Τεκτονικής Στοάς στην ίδια θέση. Με τις εμπορικές στοές, την μασονική στοά και τις στοές του Μετρό, συντελέστηκε η αποτελεσματικότερη μορφή ιστορικής παραποίησης: το περιεχόμενο αλλοτριώθηκε, αλλά η διατήρηση του ονόματος έδωσε μια επίφαση συνέχειας. (Κάτι αντίστοιχο λένε ότι έχει συμβεί και στο Πασόκ αλλά δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε.)
Οι στοές δεν περιορίζονταν μόνο στην Αθήνα αλλά εκτείνονταν και στα περίχωρα και, ιδίως, στον Πειραιά. Ειδικά η περιοχή του σημερινού Σταδίου Καραϊσκάκη είχε ανέκαθεν "ιδιαίτερο" ενδιαφέρον. Πώς εξηγείται, αλήθεια, ότι κανένα ίχνος των Μακρών Τειχών δεν έχει ανακαλυφθεί δυτικά του Σταδίου Καραϊσκάκη; Και είναι άραγε συμπτωματικό το ότι το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας βρίσκεται στην νοητή προέκταση της ευθείας των Τειχών; Προς τι η σπουδή να καλυφθεί το τμήμα των τειχών που ανακαλύφθηκε τυχαία το 1972 στην οδό Πειραιώς; Είναι τυχαίο ότι ο ΠΑΟ και ο ΟΣΦΠ, που εδρεύουν στα προαναφερθέντα γήπεδα, είναι αιώνιοι αντίπαλοι; Και γιατί αυτές οι δύο ομάδες, παρ' ότι είναι παραδοσιακά από τις ευπορότερες, είτε δεν κατόρθωσαν ποτέ να αποκτήσουν την ιδιοκτησία των γηπέδων τους (ΟΣΦΠ) είτε την χάνουν κάτω από περίεργες συνθήκες (ΠΑΟ); Και, επιτέλους, ήταν ή δεν ήταν σκανδαλώδες εκείνο το πέναλτυ στον Ντορουνικολάε; Όσο για το αναπάντητο και βασανιστικό ερώτημα του χλοοτάπητα, ο νοών νοείτω.

[από ανώνυμο graffiti στον τοίχο του γηπέδου της λεωφόρου - είναι σαφής ο υπαινιγμός για τον Ντορουνικολάε]

Και τι έγραψαν για την πραγματική λάσπη (την)!

2010-02-07T12:05:00.000-08:00

Μπορεί να μην "υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο", αλλά η λάσπη (η) - ίσως και γι' αυτόν τον λόγο - αποτέλεσε στη διάρκεια εκείνου του καυτού μήνα το θέμα τηλεοπτικών ρεπορτάζ αλλά και έντυπων άρθρων, όπως το εικονιζόμενο (από το ΕΘΝΟΣ της 7/8/'02).

Αφορμή, το "Τρομοπάκμαν" - μια παραλλαγή του γνωστού ηλεκτρονικού παιγνίου, βασισμένη στην επίκαιρη τότε ιστορία της τρομοκρατικής οργάνωσης "17 Νοέμβρη".

Τι έχουν γράψει για την λάσπη (την)

2010-02-07T11:47:00.000-08:00

ΑΝΤΙΤΟΡΙΑΛ (1995)

Όλα όσα έγραψαν για μας, πριν καν μας διαβάσουν!

Ποιοι είμαστε - η σημερινή αρχισυντακτική ομάδα

2010-01-03T15:57:00.000-08:00

Αλέξανδρος (Zakman) Ζάκκας

Γιάννης (Yanko) Δημητρόπουλος

Θεόφιλος (Βολταίρος) Παπαδόπουλος